De website van Daphne en.... ?
Dagboek - Ons Dagboek
-
20-weken echo
Vandaag, op 31 augustus, zijn we naar Groningen geweest voor de '20 weken echo'.
Het bleek dat we dezelfde echoscopiste hadden als bij de nekplooimeting, dus dat was wel leuk. Toendertijd had ze al even goed gekeken en aangegeven dat ze weinig bijzonderheden zag.
Dus dat onderzoek mocht ze nu nog wat uitgebreider uitvoeren.
Eerst de vraag of we wilden weten wat het zou gaan worden, mocht ze dat kunnen zien. We hadden het er al een paar keer over gehad en besloten dat we het weer níet willen weten. Bij Daphne was het ook een verrassing, dus waarom zouden we dan nu wel willen weten wat het gaat worden?? Dus nu geduld hebben tot in januari!
Vervolgens ging het licht uit en begon het onderzoek. Onze kleine Uk was druk aan het bewegen. Eerst bleef het nog wel rustig liggen, maar door al het duwen en porren met het echo-apparaatje begon het steeds meer te bewegen. Gelukkig was de echoscopiste zó snel dat ze alle onderdelen prima kon bekijken en meten.
Alles zag er príma uit!! Alles zit erop en eraan: vingertjes, teentjes en geen grote aantoonbare afwijkingen.
Dus al met al een positieve uitslag. Fijn om te horen dat het eerst allemaal goed lijkt. Het blijft natuurlijk een hulpmiddel en het geeft geen garanties, maar we kunnen de 2e helft van de zwangerschap met vertrouwen in gaan.
Groet!
Marjolein -
FouFou & Bonijn
Dat Daphne gek is op dieren, dat bleek afgelopen weekend wel weer.
Zaterdagmiddag ging het gesprek over opa en oma. En in Daphne's hoofd kwam ineens de connectie met Zazou, de hond van 'opa en oma Zazou'.
Verwachtingsvol keek ze ons aan, zei 'FouFou?' en liep naar de deur. Tijd om naar Zazou te gaan :-)
'Auto?' 'ja?'... nee dus; Tielke was op visite, het was eind van de middag, dus we konden níet naar opa en oma.
Maar daarmee was het volgens Daphne natuurlijk niet klaar, we móesten naar Zazou. Oma bracht uitkomst, na een kort telefonisch overleg werd een foto van Zazou ge-mms-ed naar de telefoon van mama. En heeft Daphne zeker 10 minuten met de telefoon rondgelopen, verliefd kijkend naar Zazou "foufou! foufou! foufou!'.
Zondagmiddag waren we op visite bij buurman Jan, die was jarig.
Na 10 minuten op schoot zitten rondkijken, ging Daphne op stap. Ze keek eens links, ze keek eens rechts en stond vragend voor ons 'Bonijn?'... Bonijn? Bonijn? OHHHHH Konijn!
In januari zijn we bij de overburen op visite geweest, die hebben een cavia (!).
Die mocht toen even uit het hokje en heeft duidelijk véél indruk gemaakt op Daphne.
Dus nu waren we bij de buren, en in haar gedachten dus duidelijk hetzelfde huis.. maar helaas, geen cavia hier.
De overburen zagen er echter de lol wel van in want toen ze naar huis gingen mocht Daphne wel mee. Die bedacht zich niet, trok haar vest aan, en stapte dapper mee naar 'bonijn'! Ook weer opgelost.
-
Op weg naar kerst
En dat was alweer sinterklaas!
Het is zoals ze zeggen: "het is zo weer kerst". Nog maar een paar werkdagen en dan is het alweer vakantie!!
Maar eerst sinterklaas; die hebben we ook dit jaar weer uitgebreid gevierd. Op zaterdag met de familie Hermans (bij ons) en op zondag met de familie de Vries (bij Wim en Lenie).
En op beide dagen was het erg gezellig, hebben we heerlijk kunnen snoepen van zoet en hartig én kwam natuurlijk Sinterklaas kadootjes brengen.
Iedereen is weer goed verwend en heeft leuke kadootjes mogen ontvangen.
Daphne heeft onder andere een schoolbord, Duplo, speel-telefoon, knikkerbaan, Bumba puzzel, magnetisch schrijfbord en speeltjes voor in bad gekregen! Veeeeel he.
Gelukkig speelt ze ondertussen ook al met veel van haar nieuwe speelgoed, kijk maar bij de foto's!
En nu bezig met de voorbereidingen op onze vakantie. Maar eerst nog een paar dagen werken.
Groet!
Marjolein -
Herfst
Zo schrijf je nog over zomer en heerlijke temperaturen en zo is het alweer herfst. Mét bijbehorende regen, wind en wintertijd.
Ja.. wintertijd. In combinatie met verkoudheid een goed recept voor korte nachten.
Al dagen is Daphne vroeg wakker: al wel om 5 uur. En dat vinden we natuurlijk niet heel erg leuk.
Hopelijk wordt het snel beter. Alles is tenslotte een fase (zegt men).
Verder gaat het goed met Daphne, na een kort dipje op de kinderopvang lijkt het erop dat ze daar haar draai weer heeft gevonden.
Ze brabbelt al flink en heeft weer leuke woordjes geleerd:
* NAARBEI = aardbei
* OFANT = olifant
* PAPAPU = paraplu
* BOEMEN = schoenen óf ballon
* BUMBA = Bumba (natuurlijk) óf boekje
* UIL
* AAP
Verder heb ik op deze website een eigen albumpje gemaakt voor mijn taarten! Zijn ze niet geweldig? Het is echt een hele leuke hobby, waarmee ik nog veel mensen blij hoop te maken. Kijk maar op
Taart van Marjolein
Nou, geniet maar van de foto's en filmpjes op de site.
Tot gauw
Marjolein
-
zomer!
Het is nog volop zomer, vandaag 35 graden hier in winschoten!!
Maar daar komt vanavond een einde aan met regen en onweer.
Daphne loopt sinds een paar weken door het huis. Hoewel ze buiten op straat lopen nog steeds véél leuker vindt. Er is ook zoveel te zien en te ontdekken.
Kruipen is er niet meer bij tegenwoordig; ook beter voor de broeken ;-)
Dit weekend ga ik voor het eerst sinds de geboorte van Daphne een weekend weg zonder man en kind. Naar Antwerpen, samen met Tielke!! Ik heb er heel veel zin in, maar het is ook wel spannend en anders dan ik ben gewend.
Daphne blijft lekker thuis, samen met papa. Ze zullen zich vast prima vermaken.
fijn weekend!
Marjolein -
Bijna vakantie
Nog een paar dagen werken en dan gaan we op vakantie!
15 juni vertrekken we voor 2,5 week naar Italie, het Gardameer.
Dit keer gaan we in een ingerichte tent, via reisorganisatie Roan. Voor deze organistatie zijn vrienden van mijn ouders beheerders en zo kwamen we erop. Het is wel een luxe, dat je géén tent, borden, bestek, pannen, bedden, parasol, koelkast, stoelen.. enz enz enz mee hoeft te nemen!
Dat maakt het inpakken wel iets eenvoudiger.
Toch blijft het even nadenken wat we voor Daphne mee moeten nemen. Hoeveel speelgoed, kleren en luiers? Maar ook; welk eten en drinken.. Ach ja, in Italie hebben ze ook kleine kinderen, dus het gaat vast wel goedkomen. Daphne eet tegenwoordig bijna alles met ons mee, dus grote problemen verwachten we niet.
En verder gaan natuurlijk de videocamera en het fototoestel mee. De weersvoorspellingen voor Italie zijn prima, dus we hebben er heel erg veel zin in.
1 juli zijn weer terug!
Groet
Marjolein -
Lap tekst
Hallo!
Ik heb laatste en heel stuk tekst getypt, over tanden en kiezen.. maar nu blijkt die de server-crash van de website niet te hebben overleefd.
Dus maar een nieuw dagboekfragment.
Het tanden en kiezen-leed lijkt een beetje te zijn afgezwakt, voor zolang dat duurt.
Er zijn nu 2 kiezen, en daarmee kauwt Daphne er driftig op los.
Sinds een tijdje vindt ze het namelijk helemaal gewéldig om zelf te eten. Dat kan natuurlijk niet altijd, maar vaak is er wel iets dat ze zelf kan verorberen.
Pasta (pennes), bloemkool, stukjes aardappel, spercieboontjes, witlof (erg glibberig).. alles weet uiteindelijk de weg naar haar mond te vinden.
We hebben maar een slab met opvang bakje gekocht, zodat de stukjes die vallen niet direct op haar kleren/stoel/grond terecht komen.
Met haar handje grijpt ze fanatiek naar de lekkernijen op haar bordje. Wel een beetje opletten dat ze niet direct álle boontjes in haar mond stopt :-)
Verder is het een vrolijke meid die zich prima kan vermaken. Ze heeft ontdekt dat ze kiekeboe kan spelen door ergens achter te gaan zitten en dan haar hoofd te laten zien. En dat je heel hard weg kan kruipen als iemand je probeert te pakken.. en dan over je schouder kijken of ze je wel volgen.
Nog 5 weken en dan gaan we op vakantie!
Groet,
Marjolein
-
Verjaardag
De afgelopen weken hebben we de verjaardag van Daphne gevierd.
Op de 20ste bij de kinderopvang, de 21ste thuis en de 28ste met een groep van de zwangerschaps gym.
Alle feestjes waren erg geslaagd. Daphne heeft veel kadootjes en veel kaarten ontvangen.
Helaas heeft ze sinds haar verjaardag last van ontstoken oogjes waardoor ze zich niet helemaal fit voelt.
Het begint gelukkig wat beter te worden, want haar oogjes schoonmaken blijft elke keer een vervelende ervaring.
Daphne probeert overal te gaan staan, maar bij de tafel durft ze nog niet zo goed. Aan je handen trekt ze zich zo omhoog, maar een tafel biedt schijnbaar nog te weinig grip.
Verder babbelt ze er lustig op los, vooral 's ochtends en 's avonds is het een behoorlijke kletskous. Het meeste wat ze vertelt is echter niet te begrijpen *haha*.
Komende week gaat Daphne met oma naar het babyzwemmen, benieuwd hoe haar dat gaat bevallen!
Groet!
Marjolein -
De tijd vliegt
Zoals jullie wel merken gaat het vullen van het dagboek minder snel dan het uploaden van foto's en filmpjes.
En geef toe; beelden zeggen toch meer dan woorden?
Maar zoals je hebt kunnen zien gaat het goed met Daphne. Ze kruipt met veel enthousiasme rond en vindt het geweldig dat ze nu ergens naartoe kan kruipen.
Staan of lopen zit nog niet in haar systeem, dus omvallen gebeurt gelukkig nog niet.
Verder wordt bijna alles "AAP" genoemd, ook AAI, EI, MAMA en PAPA ziten in haar woordenschat. Maar favoriet blijft toch echt Aap.
Tevens geeft ze natte kledderkusjes en zwaait wanneer er iemand door een deur gaat.
Eten is ook een grote hobby, HAM/HAP .. nog twee woordjes die ze gebruikt, vooral wanneer er gegeten gaat worden. En de meeste dingen wil ze wel proberen. En is haar bordje eerder leeg dan die van papa of mama, dan wil ze dáár ook nog wel wat van!
Tenslotte de tanden, die komen in een hoog tempo door. Met als gevolg rode wangen en af en toe vieze kleren!
Komend weekend gaan we Daphne kennis laten maken met het zuiderlijk carnaval.
Dus voor jullie allen:
ALAAF ;-) -
Stand van zaken
We zijn weer terug van 2 weken vakantie in Doorn; wat een heerlijke tijd is het geweest.
Afgezien van wat regen in de eerste dagen is het enorm mooi weer geweest. Heel veel zon en behoorlijk frisse temperaturen. Konden we de eerste week nog met een gewone jas op pad, de tweede week werd Daphne dik ingepakt in haar (geleende) teddy-beren pak. Lekker hangen bij papa op de buik voor de dagelijkse wandeling.
In deze 2 weken hebben we 4 verjaardagen gevierd, de kerstdagen doorgebracht, een levend Ganzebord gedaan, visite gehad van 'andere kant van de familie' en Nadine, en een erg gezellig Oud & Nieuw gehad.
Daphne sliep goed in haar eigen kamer, helaas was ze wel elke dag om 6 uur wakker en vond het dan ook nodig om te gaan spelen. Om de beurt hadden we 'dienst' en moesten we er dus vroeg uit. Maar ook dit werkte prima (behalve die ochtend ná het feestje van neefje & de nichtjes en nieuwjaarsochtend).
Verder ging ze om één uur mee wandelen; bij papa in de draagzak. Dit is ons érg goed bevallen, geen gezeul met een kinderwagen door het bos. Dus als iemand nog een goede 'rugdrager' voor ons heeft voor volgend jaar; we houden ons aanbevolen!
En rond 4 uur ging ze mee naar de borrel.
Ondertussen zijn er twee tanden bijgekomen, in de bovenkaak. En we zijn vandaag weer bij het consultatiebureau geweest, alles goed, wel een beetje op het gewicht letten.
Nou, dat was het wel weer voor nu, veel plezier met de foto's.
Marjolein -
Ben ik gestopt?? JA ik ben gestopt
Sinds een week zijn we gestopt met de borstvoeding. Het zat er al een tijdje aan te komen, maar echt definitief was het nog niet. Het was immers zo makkelijk; een weekendje weg? in een restaurant? onze dochter kreeg gewoon de borst als ze even niet in slaap wilde of kon vallen.
Maar na het weekend CenterParcs was het zover; de ochtendvoeding werd een fles. En toen ik vrijdag 28 november 's avonds de stad in ging werd de avondvoeding ook een fles.
Ik ging gezellig wat drinken met een paar meiden van de zwangerschapsgym, en natuurlijk kwam de borstvoeding ter sprake. Was ik nou gestopt? Euh.. ja misschien, die dag had ik in ieder geval geen voeding meer gegeven.
De volgende dag nog even een paar slokjes om de druk te verlichten en daarna niet meer.. en na een paar dagen konden we toch echt zeggen dat we waren gestopt.
8 maanden, 1 week en 1 dag.
Mooie cijfers toch?!
Marjolein -
Consultatiebureau
Maandag 17 november mochten we weer een keertje naar het consultatiebureau. We hadden om half 9 een afspraak; dat is mooi op tijd want dan kan het ook niet al teveel uitlopen.
En gelukkig was dat ook niet zo; we waren direct aan de beurt. Deze keer bij de Wijkverpleegkundige.
Eerst werd Daphne gemeten en gewogen: 72 cm en 9315 gram. Ze was prima in verhouding volgens de verpleegkundige, dus zo doorgaan.
Verder hebben we het even gehad over de voedingen, maar zoals we het nu doen gaat het de goede kant op. We kregen nog een voorbeeld schema mee, en na nog wat kletspraat gingen we weer naar huis.
In januari weer terugkomen.
(verder zijn de assistentes daar niet zo slim: "Kunt u op maandag 22 december?" "Nee dan ben ik op vakantie, maar wel graag op maandag"... "Kunt u 8 januari?".. " Is dat een maandag?" "nee, een donderdag"..
"Ik werk op donderdag, graag op een maandag, dan ben ik vrij"..
"Kunt u dinsdag... "
"NEE ALLEEN OP MAANDAG".. ) -
Naar het buitenland
Van 30 oktober tot en met 4 november waren we 'op vakantie' naar Italië.
In tegenstelling tot voorgaande jaren hadden we nu maar het wijze besluit genomen in 2 dagen heen en in 2 dagen terug te rijden. Weet je nog; die keren dat we 's avonds vertrokken en 's nachts doorreden? Dat kon nu 'natuurlijk' niet meer.. want waar zou mama dan moeten slapen?? De achterbank was al vergeven aan Daphne met haar bagage.
Dus donderdag reden we op ons gemakkie naar zuid Duitsland. In Allershausen, vlak voor München, hadden we een hotel geboekt. We kwamen hier rond 5 uur aan, en na het inchecken en spulletjes uitpakken gingen we op zoek naar een hapje eten. In een echte Stube konden we terecht voor een heerlijke schnitzel, je bent tenslotte niet voor niets in Duitsland.
Na een lekker ontbijt zijn we vrijdag op tijd weer verder gegaan. Na sneeuw op de Brenner en regen in Verona kwamen we rond 3 uur aan in Maranello.
Daphne heeft veel nieuwe vrienden gemaakt; 'nanny' Eva, 'nonna' Maria Theresa en surrogaat 'papa en mama' Thomas en Jolanda. Iedereen was dol op haar, met name de italianen.
Het weekend verliep verder prima; het weer was goed, de Ferrari's reden rond, het eten smaakte heerlijk. Helaas geen WK titel voor Massa, wél de titel voor de Ferrari constructeurs.
Maandag was het weer tijd om te vertrekken. Om 10 uur zaten we weer in de auto, samen met al onze spulletjes, op weg naar het hotel in Duitsland. Deze keer geen regen en sneeuw maar 22!! graden bij Innsbruck. Wat een héérlijk weer. Opnieuw 's avonds gegeten bij onze stube.
En Dinsdag de langste etappe terug naar huis. Wederom scheen de zon. We hebben echt geprobeerd het mee te lokken naar nederland, maar helaas werd het bij Botrop grijs en grauw.
Om half 5 waren we weer thuis.
En hoe verging het Daphne in de auto? Heel goed! Ze heeft heel veel geslapen, en als ze wakker werd, was dat vooral omdat ze honger kreeg of het tijd was voor een schone luier.
Al met al een geslaagde vakantie.
Groetjes
Marjolein -
Eten en drinken DEEL 2
Zo drinkt ze alleen nog mama-melk, zo eet ze een hele boterham!
Vorige keer at ze een beetje groente hapje, wat fruit en géén yoghurt *bah*.
Nu eet ze al halve potjes fruit en groenten voor babytjes van 6 maanden. Een halve Liga erdoor en wég is het fruit.. en de warme hap heeft exotische namen als "risotto met tomaat" en "lentegroente met kip". Van yoghurt moet ze nog steeds niets hebben; ook niet met diksap of fruit erdoor. Maar Danoontje toetjes vind ze soms wel lekker.
Zie hiervoor ook het filmpje.
En dus brood; tussendemiddag eet ze bijna een hele boterham met smeerworst. Die gaat er best wel makkelijk in, wel oppassen voor je vingers, want ze kan héél hard bijten.
Er komen ook twee tandjes door, onderin. Twee scherpe gemene puntjes, vooral als ze jouw vinger als lekker kluifje ziet..
Groetjes!
Marjolein
-
Eten en drinken
Als er ergens een begin aan zit, dan is er vaak ook een einde.
Ja, dat klinkt logisch toch?
Maar zo had ik nog niet nagedacht over de borstvoeding. Weet je nog, de opstartproblemen van de borstvoeding? Tepelkloven, tepelhoedjes, Bepanthen creme, om 3 uur 's nachts wakker maken, een lactatiekundige.. je bent het misschien vergeten, maar het was niet echt een makkie.
En nu loopt het alsof het nooit anders is geweest; we zijn prima op elkaar ingespeeld en het blijkt een mooi natuurlijk proces te zijn.
Toch gaan we nu afbouwen, en ook daarbij horen weer de eigen 'probleempjes'.
De afgelopen 2 weken heb ik al twee voedingen laten vallen (ipv daarvan krijgt Daphne kunstvoeding of melk uit de vriezer). En sinds vandaag ook de voeding/ het kolven midden op de dag stopgezet.
Maar dat is wel even wennen; aan de ene kant heb ik nu ineens heeeeel veeeeel tijd op het werk, aan de andere kant moet mijn lichaam (lees: de melkproductie) zich nog aan gaan passen aan de nieuwe situatie. En het voelt ook een beetje raar, om met iets te stoppen dat zo lekker loopt. Maar aan de andere kant ben ik ook heel blij dat ik niet meer 3 keer per dag hoef te kolven!!!!
Verder eet Daphne fruithapjes, liga's, groentehapjes en soms wat yoghurt. Vooral dat laatste was wel eventjes wennen, maar opa en oma + papa en mama hebben er hartelijk om gelachen.. het was zo mooi hoe je je gezicht vertrok bij elk hapje.
Het gaat ons goed!
Marjolein -
Bijvoeding en Kunstvoeding
Sinds we een aantal dagen geleden bij het consultatiebureau zijn geweest drinkt Daphne eens per dag een flesje kunstvoeding. Het afbouwen van de borstvoeding is dus begonnen.
Op werkdagen ging ik 3 keer kolven en ik had toch wat moeite genoeg melk te verzamelen. Daar maakte ik me dan weer druk over, met als gevolg dat het kolven minder goed ging. Kortom, na 6 maanden kolven, met pieken en dalen, is het nu zover dat ik het ga afbouwen.
We hebben een pak opvolgmelk-poeder gekocht en maandagmiddag eens geprobeerd wat Daphne daarvan vond. Nou, ze vond er niets van, ze dronk het gewoon op *haha*.
Samen met de fruithapjes die ze nu krijgt zorgt dat voor nieuwe activiteiten voor haar darmen. Op zich gaat het wel goed; je hoort wel dat er een boel gebeurt daarbinnen. Het rommelt en af en toe komt er een lading scheetjes uit. Gisteren iets meer dan dat.. bij opa en oma in de auto besloot ze eens fijn te gaan poepen. Volgens oma zat de poep 'tot in haar nekje'.. tja, dat krijg je als je het een paar dagen opspaart ;-)
Verder gaat het goed met haar, de consultatie arts was goed te spreken over haar vorderingen.
Van haar buik naar haar rug draaien doet ze nog niet, en als ze op haar buik draait gaat dat altijd via één kant. Haar vingertjes grijpen steeds sneller en gerichter om zich heen. En ze wil héél graag staan, zitten is helemaal niet interessant. Ze kan natuurlijk niet zelf staan, maar als ze bij je op schoot zit, doet ze niets anders dan zich afzetten.
Tenslotte kan ze je bril ondersputteren *PPRRTTTT* doet ze dan met haar mond.. en een lol. Minder grappig als ze dat met haar fruithapje doet ;-)
Groetjes! -
Labels
Je zou denken dat als je iets aan je baby geeft, je het beste het label eruit/eraf kan knippen. Daar heeft ze immers alleen maar last van.
NIETS is minder waar. Van alles dat Daphne in haar handen krijgt is het lábel het leukste. Om voorzichtig tussen twee vingers te pakken en dan met een grote kreet in je mond te stoppen.
Dus het zachte boekje met piepgeluidje en knisperbladzijde moet vooral niet open, maar met klitteband dicht. Want dan kan je namelijk beter bij het label komen..
Nu begrijp ik éindelijk waarom ze het Label-doekje hebben uitgevonden:
Labeldoekje
marjolein -
vakantie en worteltjes
De korte vakantie zit er alweer op. We zijn een midweek naar Center Parcs (Eemhof) geweest en het was érg leuk. Het huisje was mooi; met een mooie hal, twee toilletten, twee badkamers waarvan één met een sauna en een mooi zitkamer.
Elke ochtend kregen we broodjes aan huis en ook waren de bedden opgedekt en lagen er handdoeken voor ons klaar.
Het zwembad was mooi, de wildwaterbaan iets minder wild dan we ergens anders hebben gezien. (maar voor mij wild genoeg hoor). Daphne vond het zwemmen wel 'aardig' maar nog niet super leuk. In de zwemband kon ze wat ronddobberen, en dat vond ze op zich wel leuk. En samen door de stroomversnelling was ook leuk. Al met al zijn we ieder dag wel een paar uurtjes in het zwembad geweest.
Op donderdagavond zijn Günther en ik samen uit eten gegaan. Via het park konden we een oppas regelen, een jonge meid die samen met een vriendin kwam oppassen. Kosten 5 euro per uur, dat is toch niet veel. Wij hebben heerlijk gegeten en gedronken, zonder ons opgelaten te voelen over een jengelende Daphne of zorgen om hoe het met haar zou gaan.
Verder heeft Daphne de worteltjes ontdekt. Ze vind ze erg lekker, maar krijgt er ook heel erg pijn in haar buik van. Door de worteltjes en fruithapjes bleven de poepluiers uit en huilde Daphne veel om de pijn in haar buik. Dus we zijn maar weer even gestopt met deze hapjes. Eerst weer even vrolijk worden. Gelukkig gebeurde dat vandaag; 2 poepluiers en al heel veel geslapen. Dus dat gaat de goede kant weer op.
En er komen ook wat tandjes naar de oppervlakte, dus kauwt ze op alles dat in de buurt komt. Even afwachten hoeveel last ze hier van heeft/gaat krijgen.
Nou ja, er gebeurt genoeg dus! Hoop dat je geniet van de foto's en filmpjes..
Groetjes
Marjolein -
Vakantie
Na een aantal maanden werken is het héérlijk om even een dikke week vrij te hebben.
Vandaag vertrekken we voor een aantal dagen naar de Eemhof, Center Parcs. Toen Daphne nog niet eens geboren was hebben we dit geboekt; een midweekje in een VIP cottage.
En we hebben er heel erg veel zin in.
We hebben zwemluiers gekocht, en een badpakje en zwembroekje geleend; tijd om te gaan zwemmen.
Tijdens de bbq van de zwangerschapsgym-groep hebben we al heel wat enthousiaste verhalen gehoord, dus we zijn benieuwd.
Tot volgende week! -
Weekend!
Joehoe, weekend.
De dagen sjeesen als gekken voorbij. Daphne voeden, aankleden, eten, Daphne afleveren bij de oppas (dat doet Günther), naar het werk, werken, naar huis, Daphne ophalen (dat doe ik dan weer), eten koken, luier-en kolftas klaarmaken voor de volgende dag, eten, Daphne voeden & naar bed, koffie drinken, nog iets doen en dan PFFFF slapen. EN hup, daar gaat de wekker weer.
Dus als het dan weer weekend is, is het eventjes een 'pas op de plaats' wat betreft de doordeweekse routine. Dan is het tijd voor de weekend-routine: boodschappen doen, huis schoonmaken, kleertjes wassen en strijken.
Maar gelukkig hebben we dan ook tijd voor leuke dingen! Lachen om Daphne, nu ze echt zo'n schaterlach aan het ontwikkelen is. Lekker badderen.. fijn naar buiten.
Proberen een beetje bij te komen van de voorbije week en energie te tanken voor de volgende werk-week.
Ik merk nog steeds hoeveel invloed de komst van Daphne op mijn leven heeft. Ik ben 's avonds echt enorm moe. Kan eigenlijk al wel om 8 uur naar bed. En een dag werken in combinatie met kolven is behoorlijk heftig.
Het vraagt behoorlijk wat energie, volgens het voedingscentrum zou ik daarom 7 tot 8 boterhammen moeten eten, 3 stuks fruit, 3 keer zuivel .. en dan nóg een heleboel. Haha, dat redt ik echt niet hoor, maar ik probeer wel goed te eten.
Toch is een Snicker af en toe ook érg lekker, en die 500 extra calorieen moeten toch ergens vandaan komen he ;-)
Ieder een fijn weekend, geniet van de zon.
Marjolein
-
Consultatiebureau
Afgelopen maandag zijn we weer eens langs geweest bij het consultatiebureau. Omdat het die dag, en de dagen ervoor erg warm was, had ik besloten me zomers te kleden en me niet te druk te maken. Want wie weet stond ons een lange wachttijd te wachten .. en van prikjes geven kreeg ik het ook vaak warm.
Omdat onze vaste wijkverpleegkundige Ellen op maandag geen spreekuur meer heeft, gaan we over naar een andere verpleegkundige en arts. Daar kunnen we wél altijd op maandag terecht.
Daphne was natuurlijk ook even gemeten en gewogen; ze was 63 cm en 6780 centimeter. Haar lengte was exact gemiddeld en met haar gewicht zat ze iets boven het gemiddelde. We kregen nog even een groot compliment voor de borstvoeding. We geven al ruim 4 maanden borstvoeding en zijn van plan dit ook nog vol te houden tot ze 6 maanden is. Uit diverse onderzoeken is ondertussen gebleken dat het voor haar (of haar darmen) het beste zou zijn om 6 maanden lang exclusief borstvoeding te krijgen en geen bijvoeding als fruithapjes enz. Dus dat proberen we dan maar!!
Na een tijdje te hebben gekletst was het tijd voor de vaccinaties. Natuurlijk vond Daphne dat niet erg leuk, maar toen ik haar had opgepakt was het huilen alweer voorbij. Toen we thuis waren is ze als een blok in slaap gevallen, na een paar uurtjes slapen was er niets meer aan de hand.
Verder gaat het nog steeds goed met slapen, ze slaapt van 19:30 tot 5:30 de volgende ochtend.. heel goed dus!! En met de borstvoeding en het kolven gaat het ook nog goed. Op het werk zijn ondertussen 4 kolvende vrouwen; en dat is nog wel eens druk in de kolfruimte haha. Maar gelukkig hebben we in onderling overleg een mooi schema kunnen opstellen zodat een ieder daar terecht kan.
Nog 4 weken werken en dan gaan we naar Center Parcs, we hebben er zin in!!!!
Marjolein -
Wat beter
Nadat Daphne een avond en nacht heeft gehuild, gehoest en gesnotterd (dinsdag op woensdag) waren de papa en mama érg moe. Daphne ging naar oma en wij naar ons werk. Gelukkig ging het na die nacht stukken beter en is Daphne aardig opgeknapt. Het slapen gaat tenminste weer als vanouds.
Nu staat het weekend alweer voor de deur, tijd voor ons om wat bij te tanken. De voorspellingen wat betreft het weer zijn wel oke, dus we kunnen fijn in de tuin.
En ik heb toch een last van haaruitval, echt bijzonder. Het schijnt er wel bij te horen; tijdens je zwangerschap hou je al die haren vast en na de bevalling valt dat haar dan uit (onder invloed van hormonen). Of zoals op een forum viel te lezen: 'alsof er een rat in het doucheputje lag' zoveel haar.
Ik weeg nu nog 3 kilo meer dan toen ik zwanger werd (vlak na het SB-tijdperk) dus dat valt me reuze mee. Helaas pas ik daardoor nog niet in mijn oude spijkerbroeken, en ben ik dus wat aan het rommelen met oude broeken/nieuwe broeken..
Maandag gaan we weer naar het consultatiebureau, ik ben natuurlijk nieuwsgierig wat Daphne weegt!! Vanochtend trok ik haar een shirtje aan waarvan ik verwachte dat het nog te groot zou zijn, maar kennelijk heb ik er nog geen oog voor, want hij zat strak om d'r buik :-)
Dit weekend maar even alle kleertjes maat 62 doorpassen, kijken wat ze aan kan.
Dus Suzanne: het jurkje ga ik weer proberen!!!
Groet
Marjolein -
Waar is ze?
Waar is ons zonnetje in huis? Ons meissie dat zo lekker in de box kon spelen? Die je na haar voeding in bed kon leggen om wat te slapen?
We zijn d'r even kwijt...
Sinds een aantal dagen is ze verkouden en daar is nu ook een lastig hoestje bijgekomen. In slaap vallen is dan natuurlijk ook wat lastig, maar ze heeft er ook helemaal geen zin in volgens mij.
En overdag is niet veel goed, in de box niet, in de wipstoel niet, op schoot niet... Lopen is leuk, in de wandelwagen lopen is leuk.. maar verder niet veel.
Dus stop ik nu snel weer met typen, zal eens een stukkie gaan lopen.
Groet!
Marjolein
ps. 's nachts slaapt ze van 19.00 tot half 6 's ochtends, dat is natuurlijk super! -
Van alles wat
Daphne is verkouden, dat is ook wat zeg. Als je zelf verkouden bent, snuit je je neus of haal je hem op. Maar voor Daphne is dat kennelijk geen optie ;-)
Dus als ze nu gaat drinken, ligt ze te knorren als een klein varkentje. Je krijgt het er bijna zelf benauwd van!
We hebben wel neusspray; gewone zout-oplossing dus. Maar ken je nog een leuke huis-tuin en keukenoplossing, laat het dan maar weten!
Verder slaapt ze steeds meer en meer door. De afgelopen twee dagen moesten we haar 's ochtends om half 6 wakker maken voor de voeding. En 's avonds gaat ze dan ergens tussen 8 en half 10 naar bed. Dus dat gaat goed. Dinsdagochtend lag ze op haar buik te slapen! Hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen blijft een beetje vaag. Waarschijnlijk omdat we haar op haar zij hebben gelegd om te gaan slapen en ze net over het 'omkiep-punt' lag. Dat moet maar niet te vaak gebeuren.
Ze krijgt nu 5 voedingen op een dag, om de 4 uur ongeveer. En dat gaat erg goed. Flesjes van 180 ml afgekolfde melk gaan erin als koek.
Verder zie je bijna elke dag vooruitgang in het 'grijpen' van dingen. Ze kan steeds makkelijker met twee handjes een speeltje vastpakken. Vooral een plastic sleutelbos is leuk. Maar ook de nieuwe babygym krijgt haar goedkeuring.
Kortom, het gaat ons goed!
Groetjes,
Marjolein -
Joehoee 2
En nog een goede nacht: van half 10 tot half 6!
Dat sluit fijn aan bij het ritme van de werkdag :-) -
Joehoeee
Nou, dat was even een verrassing:
Daphne heeft van half 9 's avonds tot 6 uur 's ochtends geslapen!!!!!!
Zou ze nu doorhebben hoe het moet of was het een 'foutje'?
We zullen het vannacht wel merken..
Dag!
-
Bezoek consultatiebureau
Maandag 23 juni zijn we bij het consultatiebureau geweest.
Eerst maar even de cijfertjes: lengte 59 cm en gewicht rond de 5700 gram!
Dus ze is de afgelopen maand flink gegroeid. Haar gewicht zit nu mooi in het midden van de groeicurve.
Deze keer hadden we een afspraak bij de arts. Dat is om en om: de ene keer de arts, de andere keer de wijkverpleegkundige. We hebben eerst even zitten kletsen over hoe het met ons ging. De vorige keer dat ik er was, waren er namelijk nog wat problemen met de borstvoeding. Deze zijn ondertussen aardig opgelost en al met al gaat het erg goed met ons.
Daphne heeft even laten zien hoe mooi ze kan lachen en begon zelfs een beetje te kletsen. Op haar buik liggen en haar hoofd optillen is echter iets dat nog niet echt wil lukken Dus dat gaan we de komende tijd toch maar een beetje oefenen.
Toen was het tijd voor de prikken. En tja, dat is natuurlijk niet echt leuk. Vooral de tweede prik is erg gemeen en ze liep dan ook helemaal rood aan van het huilen en de schrik. Maar toen ik haar optilde was dat gelukkig weer snel over.
Toch had ze er deze keer iets meer 'last' van dan de vorige keer. 's Middags heeft ze lang in haar bedje liggen slapen en daarna was ze steeds wat zielig aan het huilen. Alleen op de arm, met haar hoofd tegen je borst, viel ze in slaap.
's Avonds knapte het alweer op en na een voeding om half 10 is ze lekker in haar bed gaan slapen.
Voor iedereen die kleertjes in maat 62 kado heeft gegeven, nog heel even geduld en dan passen ze!
Groet
Marjolein -
Reünie
Afgelopen zaterdag zijn Daphne en ik naar de reünie van de zwangerschapsgym geweest.
Al tijdens de 'puf'lessen was duidelijk geworden dat we het goed met elkaar konden vinden en dus kon een reünie niet uitblijven. Dagen lang keek ik toch wel uit naar het moment al die babytjes en moeders te ontmoeten. En het was héél erg leuk!
Om 2 uur werden we verwacht bij Carmen, één van de medecursisten. Al redelijk op tijd stonden we daar op de stoep, door Günther gebracht. Er stonden al wat kinderwagens en maxi-cosi's binnen en het was dus al een gezellige drukte. Toen iedereen er uiteindelijk was, was het dan ook een waar kippenhok! 11 moeders én 11 baby's, dat kan niet anders dan veel geklets en hier en daar wat gejammer opleveren!!!
Ik heb her en der wat kunnen kletsen en ervaringen kunnen uitwisselen, maar doordat er zoveel mensen waren is er van uitgebreid praten niet veel gekomen.
Gelukkig hebben we eind augustus opnieuw afgesproken, voor een bbq met partners en kinderen erbij. Dat wordt vast ook weer erg gezellig!
Marjolein -
Hoe gaat ie?
GOED! Met Daphne gaat het allemaal goed. Ze past zich prima aan de nieuwe situatie aan. Bij opa en oma Zazou heeft ze het aardig naar haar zin, zo wordt ons tenminste verteld. Nou zorgt oma natuurlijk ook erg goed voor haar. Ze gaat lekker in bad, krijgt heerlijke, goed gevulde flesjes melk en gaat mee Zazou uitlaten (de hond van mijn ouders). En op donderdag mag ze mee naar de markt waar ze volop wordt bewonderd. Tussen de middag bel ik even op, om dan te horen dat het goed gaat. Gelukkig maar, dat scheelt ons een boel zorgen.
Maar wat je natuurlijk ook graag wil weten is of ze een beetje doorslaapt! Nou .. euh.. tja.. wat is doorslapen? Ze slaapt na de laatste voeding ongeveer 6,5 uur. Dus als ze om 11 uur in haar bed ligt, dan is ze om half 6 weer wakker voor de volgende voeding. Jammer genoeg wordt ze voor die tijd ook nog wel eens wakker voor een schone luier of simpelweg een aai over de bol en de speen. Dus já, ze slaapt wel een tijdje door, maar wat mij betreft mag het nog wel wat langer. Want op 6,5 uur slaap kan ík niet functioneren! Maar ik heb de hoop dat het ooit nog wat beter gaat worden (heb ik het niet over een puber - dochter die niet voor 12 uur 's middags haar bed uitkomt).
Verder groeit ze goed, het wordt werkelijk al een 'poemel' die heel wat weegt als ze op je arm in slaap valt. Over ruim anderhalve week weer naar het consultatiebureau, dan zullen we het echt weten.
Op zich wel handig om te weten in verband met de hoeveelheid melk die er in de flesjes moet. Nu krijgt ze ongeveer 6 voedingen op een dag, waarvan de flesjes in ieder geval 140/150 ml melk bevatten. Ze doet het er goed op ;-)
En het kolven gaat prima, dus dit kunnen we nog wel even volhouden.
Morgen gaat ze voor de tweede keer naar de kinderopvang. En dan hebben we alweer weekend!
Zaterdag reunie van de zwangerschapsgym, ik kijk er erg naar uit. Want ik ben natuurlijk érg nieuwsgierig naar alle andere baby's en de bijbehorende verhalen.
Nu ga ik weer stoppen, binnenkort weer meer.
Groetjes
Marjolein -
Weer aan het werk
En toen was het alweer zover, ik mocht weer aan het werk.
Na een aantal dagen plannen en voorbereiden ben ik woensdag weer naar mijn werk gegaan. Daphne ging met haar tas vol melkblokjes naar opa en oma.
's Ochtends om 7 uur is ze door Günther naar 'Oma Zazou' gebracht. En zijn wij beiden gaan werken.
Op het werk ondervond ik wat problemen bij het reserveren van de kolfruimte; die was namelijk de hele (!!) dag bezet. Er was alleen 's middags om kwart over 3 nog een plekje voor me. Dus dat was even schrikken. Ik heb direct tot en met september alle werkdagen op 3 momenten de ruimte gereserveerd!!
Gelukkig was er een vriendelijke collega van de eerste etage die me wees op een kantoortje waar ik die dag rustig kon gaan zitten. De opbrengst van het kolven kon ik wel gewoon in de koelkast van de kolfruimte kwijt. En alles ging prima! Ik vond het namelijk wel spannend of er genoeg 'opbrengst' zou zijn om haar de dag daarna te kunnen voeden. Maar dat was er!!
Verder ging de werkdag super snel voorbij. Er waren heel veel mailtjes, vriendelijke collega's én nog een bos bloemen. En door de positieve berichten die ik kreeg van oma kon ik rustig aan het werk. Dus al met al is het me 100% meegevallen.
Nu weer snel verder, groet
Marjolein -
Weer aan het werk
Nog maar een paar dagen en dan is de periode van 16 weken zwangerschaps- en bevallingsverlof alweer voorbij. Ik heb heel lang geprobeerd het ver voor me uit te schuiven maar er is geen ontkomen meer aan. Volgende week woensdag, 4 juni, ga ik weer aan de slag.
Op zich vind ik het niet erg om weer te gaan werken, maar het idee dat ik mijn moppie dan de hele dag niet zie... pff.. dat valt niet mee. En natuurlijk is ze bij de opa's en oma's in goede handen en is het ook goed dat ze bij de kinderopvang een dagje terecht kan. Maar het liefste nam ik haar gewoon met me mee *haha*..
Dus deze laatste dagen probeer ik er nog even extra van te genieten.. lekker tutten in bed 's ochtends, nog fijn samen lachen en spelen, nog lekker op visite bij vriendinnen of op de thee bij mams.
Met Daphne gaat het verder goed, helaas heeft ze nog niet in de gaten dat ze van ons wel de hele nacht mag doorslapen. Een paar nachten geleden deed ze dat ineens wel! Wat een verrassing he, als je dan om half 6 's ochtends je ogen opent en verschrikt bedenkt dat je haar niet hebt gehoord die nacht. Maar dit was een eenmalige actie, want daarna was ze er gewoon weer om 4 uur .. ach ja, het komt vanzelf een keer weer.
De borstvoeding gaat ook goed, na een bezoekje van de lactatiekundige.
En we hebben een nieuwe 'melkmachine' (borstkolf dus). Een dubbele, electrische!! Dus dat is een ware luxe. Maar ook wel nodig voor op het werk straks. Nu ben ik in 10 minuten klaar met kolven, daarna nog wel even bezig met schoonmaken, maar goed.. dat hoort erbij.
Nou, dat was het wel weer voor nu..
Groet
Marjolein -
Slapen
Daphne slaapt sinds een aantal dagen niet meer in het wiegje maar in het ledikant.
De eerste nachten ging dit wat onrustig en vonden we haar 's morgens met haar neus tegen de spijltjes.
Na een tip van Astrid (een opgerolde handdoek als een omgekeeerde U onder het hoeslaken) is dit probleem ook opgelost (bedankt As!) en slaapt ze prima in haar ledikant.
Wel moeten we opletten dat we het lakentje goed instoppen want anders is het zo allemaal weer los.
Jammer genoeg zijn de lakentjes van de HEMA niet erg breed. Op dit moment kunnen we de lakentjes nog wel in de breedte gebruiken, maar als Daphne straks groter is, dan wil dat niet. Dan maar in een slaapzakje of andere lakentjes aanschaffen.. dat zien we dan wel weer.
Verder hebben we 's nachts een klein lampje aan. Eigenlijk niet voor Daphne, maar voor haar klunzige moeder. In het donker ben ik namelijk niet zo handig en direct het grote licht aan doen is óók geen slimme zet. Niet als je graag wil dat ze gaat slapen :-)
Rond half 11 's avonds krijgt ze meestal een afgekolfde fles melk, genoeg om haar een flink stuk van de nacht te laten slapen. En we moeten zeggen dat dit meestal ook wel lukt. Over het algemeen meldt ze zich rond 4 uur dan pas weer.. heerlijk hoor, want dan hebben wij ook even lekker kunnen slapen. Na de borstvoeding valt ze meestal wel weer makkelijk in slaap en dan is het afwachten wanneer ze weer wakker wordt. Dat wisselt tussen 6 uur en half 8.
En na opnieuw een voeding kan ze dan nog prima een paar uurtjes slapen. Tot het écht genoeg is geweest en ze vrolijk in de box wil gaan spelen.
Nou, genoeg over slapen, het is tenslotte ochtend, tijd om in actie te komen.
Dag!
Marjolein -
Borstvoedings-perikelen
Na een druk weekend met voeden op diverse plaatsen (auto, krakkemikkig hotelbed, stoel op terras) waren Daphne en ik níet meer de beste vriendjes op het gebied van borstvoeding. Het was even níet meer leuk en de druppel was een strijd in de vroege uurtjes van afgelopen woensdag. Ik had pijn en daardoor was het voeden geen pretje meer, als gevolg daarvan raakte Daphne gefrustreerd omdat ze niet genoeg te drinken kreeg.
Op dat moment ben ik er even mee gestopt, heb een aantal diepvries-klontjes moedermelk ontdooit en deze haar gegeven. Was zij tenminste weer tevreden.
Woensdag en donderdag de hele dag de melk afgekolfd en via een flesje aan haar gegeven. Donderdag moesten we naar het consultatiebureau en daar heb ik dit probleem besproken. Op het advies van de verpleegkundige hebben we besloten een lactatiekundige in te schakelen om eens mee te kijken met een voeding. Zij zou dan kunnen helpen bij het aanleggen van Daphne en eventueel tips geven hoe het beter kan.
Deze lactatiekundige stond daarom vanmiddag (vrijdag) op de stoep. Met haar hulp heb ik Daphne borstvoeding gegeven en bleek dat ze haar mondje toch niet ver genoeg open deed. Hierdoor werd het voor mij pijnlijk én dronk zij onrustig. We hebben een andere houding geprobeerd (doorgeschoven Madonna houding, voor de kenners) en dit bleek goed te werken.
Nu maar proberen of we dit ook zonder haar hulp kunnen, want op de één of andere manier mis ik nog een hand om háár handjes even aan de kant te houden. Maar ik heb weer goede moed!
Marjolein
ps. de prikjes bij het consultatiebureau vond Daphne natuurlijk helemaal niet grappig. Gelukkig is ze er verder niet ziek van geworden en scheen ze het al snel weer te zijn vergeten. -
Ritme ??
Geen ritme zullen we maar zeggen, maar vooralsnog vind ik dat eigenlijk ook niet zo erg. Ze krijgt voeding wanneer ze dat wil en natuurlijk proberen we het slapen een beetje in een soort van patroon te doen maar als het niet lukt, nou dan maar niet.
's Nachts maken we Daphne niet meer wakker om te drinken. Soms meldt ze zich om 3 uur, soms om 4 uur maar soms ook 'pas' om half 6. Maar nou krijgt ze 's avonds ook niet elke keer op dezelfde tijd de 'laatste' voeding, dus logisch dat ze dan 's nachts ook op verschillende tijden komt.
Vandaag ben ik voor nacontrole bij de verloskundige geweest. Het is erg leuk dat ze dat zo inplannen dat je dan bij diegene komt die ook de bevalling heeft gedaan. Zo kan je nog fijn een keertje terugkijken op alles wat er is gebeurd.
Vlak na de bevalling vertelde ze me al dat het een zeer goede bevalling was geweest, volgens het boekje en dat mijn lichaam kennelijk goed kon 'bevallen'. Op dat moment heb ik daar niet veel aandacht aan besteed, maar na een aantal bevallings verhalen van meiden uit de gym-groep kan ik me er iets meer bij voorstellen. Ik geloof dat ik wel blij mag zijn met de manier waarop het is gegaan...
Mijn bloeddruk was trouwens nog steeds te hoog, wel iets om in de gaten te houden. Ik had toch echt verwacht dat die ondertussen wel weer 'normaal' zou zijn, maar helaas. Over een aantal weekjes maar even naar de huisarts om het nogmaals te laten controleren.
Tenslotte nog even over Daphne, ze doet érg haar best om naar ons te lachen, maar het is nog niet echt gelukt. Ze kan steeds langer zoet zijn met het kijken naar de mobiel of box-spiraal in de box of gewoon naar dingen die om haar heen gebeuren. Jammer genoeg heeft ze af en toe wat moeite om de voeding binnen te houden, dus schone kleertjes blijven niet lang schoon. Ik hoop dat dat binnenkort wat beter gaat.
Het eerste t-shirtje is trouwens ondertussen te KLEIN geworden, een hele mijlpaal (of zou ik hem te heet gewassen hebben zoals Günther altijd suggereert).
Groet!
Marjolein
-
Consultatiebureau
Vandaag zijn we voor het eerst naar het CB geweest.
Na de vriendelijke ontvangst van de assistente werd Daphne gemeten en gewogen. En TADAAAA alweer 300 gram erbij, de teller staat op 3630! Omdat een baby gemiddeld tussen de 90 en 250 gram per week moet groeien was dit ineens weer erg veel. Dit tot groot plezier van ons (ze heeft immers nog wat in te halen) en van de wijkverpleegkundige die ook even kwam kijken.
In ieder geval is de noodzaak om haar 's nachts wakker te maken hiermee komen te vervallen.
De andere cijfertjes: 51,5 centimeter lang en een hoofdomtrek van 38 cm.
Na het meten en wegen mochten we naar de arts die ruim de tijd nam om met ons in gesprek te gaan. We hebben het gehad over de zwangerschap, bevalling en natuurlijk over hoe het nu gaat met Daphne, haar voedingen, het slapen, plassen en poepen. Al met al een prettig gesprek waarvan we allebei het idee kregen dat we het zo slecht nog niet doen.
Over 2,5 week mogen we alweer heen, dan krijgt Daphne haar eerste prik.
Vooralsnog zijn we in ieder geval blij met het resultaat!
Marjolein -
Waar blijft de tijd?
Even een kort berichtje van ons, want zoals de titel al aangeeft: "waar blijft de tijd"?
Je zou toch denken dat als Daphne om half 7 wakker wordt voor iets te drinken je nog een hele lange dag voor de boeg hebt waarin je ongelooflijk veel kan doen?!
Dat denk ík tenminste wel... Maar op een mysterieuze manier verdwijnen deze uren ongemerkt en heb ik het idee dat ik de hele dag loop te rennen en draven.
En in plaats van dat het 'beter' wordt omdat er een soort van patroon zou ontstaan, wordt het alleen maar 'gekker'.
Misschien komt dat ook doordat ik zelf steeds meer wil en kan doen, maar helemaal duidelijk is het me nog niet.
Gelukkig vinden we ook nog tijd om lekker te gaan wandelen, want wat is het toch een mooi weer.
Gisteren heeft Daphne haar eerste flesje gekolfde melk gedronken! Een leuke mijlpaal, voor ons alle drie, want natuurlijk werd dat flesje door Günther gegeven en het ging hartstikke goed :-)
En zoals je in het filmpje al kon zien begint ze zich wat bewuster te worden van wat er om haar heen gebeurt en kan ze vol interesse naar de mobiel liggen te kijken. Of op het aankleedkussen liggen kijken naar het rode vlak op de muur. Al met al érg leuk!!
Nou, toch nog tijd gevonden om iets te typen!!
Ga ik nu even genieten van mijn kopje thee.
Groet!
Marjolein
ps. Daphne weegt nu 3330 gram, dus is deze week weer bijna 200 gram aangekomen. Dus dat gaat super goed!! -
JOEHOE
Na een moeizaam begin en een weekje ploeteren is Daphne 180 gram gegroeid!
De wijkverpleegkundige is vanochtend komen wegen en gelukkig hebben de inspanningen van de afgelopen week geholpen en is ze bijna terug op haar geboortegewicht.
Ik ben blij :-D
Marjolein -
Borstvoeding en gewicht
In mijn vorige dagboekfragment vertelde ik al dat de wijkverpleegkundige terug zou komen om Daphne te wegen. Jammer genoeg bleek toen dat ze eigenlijk niet echt was aangekomen de afgelopen 2 weken. Ze woog ongeveer nog hetzelfde als toen onze kraamhulp wegging. En dat is natuurlijk niet echt de bedoeling.
Naar aanleiding hiervan hebben we besloten haar 's nachts toch echt maar wakker te maken voor een extra voeding en overdag alert te blijven op signalen waaruit blijkt dat ze mogelijk wel wat wil drinken. Ik was toch wel eventjes sneu en je zelfvertrouwen wordt danig op de proef gesteld, want wanneer doe je het nu goed? Daphne is een levendige baby die zeer wakker de wereld in kan kijken. En ze huilt ook niet omdat ze te weinig te eten krijgt.. maar ja, ze moet eigenlijk wél groeien.
Dus maar een boek over borstvoeding van de bibliotheek gehaald, veel gepraat met vrienden en familie en maar gewoon doorgaan.
We hopen dat ze door wat extra voedingen toch een beetje gaat aankomen, want een klein poppie is het wel.
Groet
Marjolein -
Mooi weer!!
Hier even een berichtje van onze kant. Met ons gaat het goed; we hebben nog steeds behoorlijk wat slaapgebrek en de gebroken nachten vallen niet mee. Vooral omdat Daphne zich nogal verzet tegen het in slaap vallen en het dus even duurt voor ze gaat slapen. Óók na de nachtvoeding, en dat breekt je wel op.
Maar verder doet ze het prima, ze drinkt goed en maakt ons regelmatig aan het lachen. Afgelopen zaterdag heeft ze ontzettend veel kadootjes mogen ontvangen van mijn familie. We waren even op het verjaardagsfeest van mijn vader en zijn zeer enthousiast ontvangen. Bedankt daarvoor!
Tevens was Nadine gisteren bij ons op visite en is ze blijven slapen. Het was erg gezellig.
Vandaag is de wijkverpleegkundige langs gekomen. Het lijkt een aardig, geínteresseerde vrouw en we hebben fijn even kunnen praten over Daphne en een aantal zaken waar we tegenaan lopen of over na liepen te denken. Komende donderdag komt ze nog eventjes langs met de weegschaal omdat we toch wel érg nieuwsgierig zijn hoeveel ze weegt. En eind april hebben we onze eerste afspraak bij het consultatiebureau.
Vandaag zijn we ook nog naar buiten geweest. Met de kinderwagen op weg naar de supermarkt. Meer om even een blokje om te lopen dan omdat we écht iets nodig hadden. Mijn rug en bekken vonden dit stuk meer dan genoeg bleek wel, want het bleek duidelijk dat daar heel wat is gebeurd :-)
Maar we hebben genoten van het mooie weer in ieder geval.
Tot de volgende keer!
Marjolein -
Roze wolk of Donkere wolk?
Bijna twee weken is ze nu, onze Daphne. En als ze met haar wakkere oogjes de wereld in kijkt, haar mondje een beetje open en een frons in haar voorhoofd kan je alleen maar lachen. Wat een druif..
Maar als diezelfde oogjes je 's nachts om 5 uur aankijken, met diezelfde wakkere blik.. dan zucht je wel eens.
Heel voorzichtig begint zich een beetje iets van een ritme in de dag op te bouwen. 's Ochtends nog veel slapen zodat wij kunnen eten, douchen en aankleden. Dan wakker voor een volgende voeding, wassen en aankleden. Weer lekker slapen zodat wij alweer bijna kunnen gaan lunchen. En dan 's middag wat meer wakker zijn, even erop uit met de auto of kinderwagen. 's Avonds vooral wakker proberen te blijven (geldt voor Daphne én voor ons haha) en dan rond half 11/11 uur proberen te gaan slapen.
De nachten blijven een beetje wisselen. De ene nacht vooral lang doorslapen en een andere nacht meldt ze zich om de 4 uur voor het eten.
Ze huilt niet veel, ook niet 's nachts, maar kijkt je dus wel aan... met die grote verbaasde ogen.
Groet
Marjolein -
Superbaby of toeval?
Is het een superbaby, is het de nieuwe speen (bedankt voor de tip Kirsten!) of was het gewoon toeval dat ze afgelopen nacht van half 11 tot half 6 ´s ochtends heeft geslapen? In ieder geval kwam het ons erg goed uit, want ik had net besloten van de maandag een bijslaap dag te maken. Ik was zo ontzettend moe pfff.. maar na 7 uur slapen was ik al aardig bij en na de voeding van half 6 heeft ze nog twee uur geslapen! Dus we zijn heerlijk uitgerust!
Afgelopen zaterdag zijn we naar de winkelstraat gegaan en ons te buiten gegaan aan nieuwe kleertjes (haha). Daphne in de maxi cosi, waarin ze prompt weer erg klein lijkt. Maar ze lag heerlijk en heeft uren geslapen terwijl wij bij de Hema, Baas en Villa Happ aan het shoppen waren.
Gisteren een dagje vol met bezoek, beide opa´s en oma´s zijn langs geweest EN Robin en Amber kwamen op kraamvisite.. met nieuwe kleertjes voor Daphne!! Dus die kan ze direct aan (mooi klein maatje namelijk).
Groet
Marjolein -
Spruitjes?
Waren het de spruitjes? Was het een 'regeldag' (nu al)? Of was het nog iets anders waardoor Daphne besloot gisteravond en nacht lekker te gaan spoken..
Vooral gisteravond was niets goed en ook na een lekker badje én voeding bleef ze onrustig. Haar buikje produceerde allerlei pruttelgeluiden maar een goede poepluier is er niet geweest. Het zullen vast de spruitjes zijn geweest die ik de dag ervoor heb gegeten..
Uiteindelijk is ze om half 1 in slaap gevallen, om zich pas weer om 7 uur 's ochtends te melden. Dát was dan wel weer fijn..
Nu weer een nieuwe dag met nieuwe kansen!
Groet
Marjolein -
Het einde van de kraamzorg
En dat was het dan; vandaag was Ria voor het laatst en zit de periode van kraamzorg erop. Vooralsnog mis ik haar ontzettend en hoewel ik weet dat dat wel weer overgaat zou ik het ook niet erg vinden als ze morgen weer aan zou bellen. Maar ja, zo kunnen we niet bezig blijven natuurlijk :-)
Ze heeft haar telefoonnummer achtergelaten, we kunnen haar altijd bellen voor een kletspraatje en zij kan ons volgen via deze site. En zonder haar gaan we het natuurlijk ook prima redden. Maar het is een fijne tijd geweest.
Toen ze vanmiddag was vertrokken zijn we naar buiten gegaan!! Voor het eerst na een week stond ik weer in de frisse buitenlucht HEERLIJK.
En voor Daphne natuurlijk voor het eerst in haar leventje naar buiten. Maar in de kinderwagen vond ze alles prima. Ze lag er heerlijk bij in haar (te grote) kleren!
Maatje 56 is toch echt te groot, tijd dat we nog wat kleertjes gaan shoppen haha.
Groet,
Marjolein -
Bijna een week verder
Vorige week rond deze tijd waren we nog met ons "tweetjes", en wisten we nog niet wat we die nacht zouden mee gaan maken.
Nu zijn we een week verder en alles gaat goed.
Daphne slaapt en drinkt goed, het aankomen in gewicht is nog een beetje moeilijk voor haar maar volgens de kraamhulp en verloskundige mag ze best wel even naar buiten nu de zon zoveel schijnt.
Jammer genoeg heeft ze haar wakkere periode nog niet zo goed gepland en houdt ze ons tussen 11 en 3 's nachts wel wakker. Op dit moment proberen we dat dan ook een beetje om te buigen zodat ze eerder op de avond wakker is en ná 11 uur gewoon gaat slapen.
Nog één dagje en dan gaat de kraamhulp alweer weg, de tijd is enorm snel gegaan en hoewel het erbij hoort vind ik het ook weer jammer dat ze gaat. Het was erg gezellig en heerlijk om iemand als vraagbaak in huis te hebben. En dan maakt ze ook nog alles schoon, smeert brood, zet koffie, doet de was en het strijken. EN ze zorgt ervoor dat ik lekker kan uitrusten van alles dat er gebeurt.
Leuk zijn de kaarten die we elke dag mogen ontvangen; onze dank daarvoor!! Niets leukers dan al die vrolijke kaarten met vrolijke teksten.
Dit was het voor nu, tot later..
Marjolein -
Bevalling (voor de geinteresseerden)
Afgelopen woensdag, 19 maart, zouden we gaan eten bij mijn ouders. Dit gebeurt elke twee weken en was op zich dus niets bijzonders.
Ik lag op de bank te wachten tot Günther thuis zou komen van het werk. Oprah was op tv, en ik voelde iets in mijn buik waarvan ik eerst dacht dat 'toen nog puk' me schopte. Maar eigenlijk was het op een vreemde plaats, wat onderin mijn buik. Omdat er verder niets gebeurde ben ik lekker gaan liggen. Wel voelde ik lichte menstruatie achtige krampjes. Toen Günther thuis was, zou ik nog even gaan plassen om daarna naar Scheemda te gaan voor het eten. Maar dáár zijn we niet meer aan toe gekomen....
Richting de wc voelde ik al wat vloeistof lopen en al snel was duidelijk dat de vliezen waren gebroken. We hebben afgebeld voor het eten en Günther is nog wel een pannetje 'rijsteprut' gaan halen waarvan we nog wat hebben gegeten.
Tijdens het telefonisch spreekuur van de verloskundigepraktijk heb ik even doorgegeven dat ik mijn afspraak van de volgende dag wilde annuleren ivm gebroken vliezen. Toen hebben we afgesproken dat er 's avonds nog wel iemand zou bellen om te vragen hoe het ging.
Om 8 uur belde Suzanne, zij had die nacht dienst en kwam wel eventjes langs. Op dat moment had ik al een tijdje weeen die ongeveer om de 5 minuten kwamen. Maar echt heftig kon je het nog niet noemen. Dus toen Suzanne kwam hebben we besproken hoe we de nacht zouden ingaan en wanneer ik weer mocht bellen; als de weeen toch echt krachtiger zouden zijn en om de 3 minuten zouden komen.
We kregen het advies toch nog wat te gaan liggen en rond een uur of 11 zijn we maar naar boven gegaan. De stopwatch mee en een boekje om wat op te schrijven..
Rond 1 uur 's nachts hebben we Suzanne gebeld, ze zou eraan komen, samen met stagiaire Mieke. Er bleek sprake te zijn van 1,5 cm ontsluiting en dat was natuurlijk nog niet genoeg. Dus daar gingen ze weer.. mij achterlatend met de opmerking dat er gemiddeld één centimeter ontsluiting per uur volgde... pffffff dát was even een tegenvaller.
Al snel werden de weeen heviger, echt wegpuffen viel me behoorlijk tegen. Ik heb nog een tijdje onder de douche gezeten, maar dat was het ook niet helemaal.
Tegen de ochtend hebben we opnieuw gebeld, ik had duidelijk persdrang maar ik wilde ze niet 'weer voor niets' laten komen.
Maar ze stonden al snel weer op de stoep en na onderzoek bleek ik volledige ontsluiting te hebben, het persen mocht beginnen. Eng hoor.. het leek alsof er minder weeen waren en het persen vond ik erg spannend. Er werd duidelijk verteld wat ik moest doen en op een gegeven moment dacht ik ook 'het moet er nu maar echt uit'. Na anderhalf uur persen werd ze geboren, onze meid. Zo'n warm nat frutseltje op je buik, ze deed het direct wel goed volgens mij.. ze huilde een beetje en keek ons eens aan met een heldere blik. Een flinke bos donker haar op haar koppie. Günther mocht de navelstreng doorknippen en toen kon ze écht even bij ons liggen. De nageboorte liet gelukkig ook niet al te lang op zich wachten. Dus alles was goed gegaan, we konden lekker thuis blijven!!!!
Kraamhulp Ria was er ondertussen ook al, dus die zorgde goed voor ons én voor een paar foto's.
Al snel mocht Daphne op zoek naar de borst en ze hapte direct toe..
Ze werd eventjes nagekeken en getest en alles was prima.
Uiteindelijk lag ik, fris gedouched en met een mooi aangekleede dochter in een lekker fris bed.
Ze was er!!!
Later meer over onze eerste dagen (en vooral nachten).
En van deze kant bedankt voor jullie berichtjes op deze site, het is héél leuk om jullie reacties te lezen en te weten dat jullie zo met ons meeleven en geinteresseerd zijn in het nieuwe leventje van Daphne!!
Liefs
Marjolein
-
bijna 39 weken
En wat moet ik nog schrijven.. Dat wachten lang duurt? Ja, dat weet iedereen..
Dat de 'laatste loodjes het zwaarst wegen' is ook een beetje een dooddoener..
Dat 'het' van mij nu wel mag komen.. tja, daar hebben we niets over te zeggen..
Dat '27 maart, 1 april, 2 april, 3 april en 5 april' niet goed zouden uitkomen.. ook daar kan ik weinig invloed op uitoefenen..
Vooralsnog is dus nog alles rustig, zoals jullie waarschijnlijk wel zullen begrijpen. We schrijven onze stukjes op de site en maken elke week een foto, maar stiekem is het toch een beetje wachten op 'het begin'.
Zou de 21ste maart geen mooie datum zijn? Het begin van de lente, volle maan én Goede Vrijdag... ... ... haha, we zullen zien.
Groetjes!!
Marjolein -
Boekbespreking (laatste deel)
Dingen die je beter niet kunt zeggen op het kraambed:
1. “Lekker ding, die verpleegkundige”
2. “He, je schijt in bed”
3. “Hoi mam, met mij….Het gaat hier nog wel even duren…nee hoor, ik kan er niets aan doen”
4. “Jezus….als dat maar goed komt daar…….”
5. “Phoe…ik krijg spierpijn van dat duwen in je rug”
6. “Sorry schat, de samenvattingen voetbal* zijn net begonnen. Ik kom zo boven”
* of elke andere sport
Misverstanden
1. “Thuisbevallen is gezelliger”
Tuurlijk gezelliger dan een kil, saai ziekenhuis. Maar o wee: vraagt je vrouw een ruggeprik ,dan is het mis. Alleen tijdens kantoor-uren, dan kan het wel, maar in het midden van de nacht…. Probleempje…..
2. “Pijn versterkt de band met je kind”
Geen commentaar op deze. Lees het boek zelf maar ;-)
3. “Een bevalling moet vanzelf op gang komen. Je moet de natuur z’n gang laten gaan”
Beetje vreemd in een tijdperk waarin de natuur bijna niets zelf meer doet. Wij doen de stekker in het stopcontact als het donker wordt, we rijden auto en communiceren via email en mobiele telefoon. En dan zouden we de natuur z’n gang laten gaan??
Het kraambezoek
Daarvoor schijnt een bepaalde routine te bestaan. Te lang om hier te beschrijven, maar het komt neer op een bezoek aan de slaapkamer waar moeder en kind (misschien) nog liggen, complimenten over hoe je vrouw er uit ziet (naar omstandigheden dan), het keuren van de baby en het in ontvangst nemen van de kadootjes. Daarna het smeren van beschuiten (blauw of roze). En het gebruikelijke bla bla van mensen als ze flauw zijn van de verhalen over de bevalling. Maar goed, dan is het ook tijd om weer naar huis te gaan….voor de visite dan.
En dan begint het echte leven: het leven met een kleine in ons midden. Dat zal wel vreselijk wennen worden. Maar het kan me eigenlijk niet snel genoeg komen. 9 maanden wachten is toch wel een hele tijd, maar eigenlijk ook weer niet. Het moment van vertellen aan de ouders en rest van de familie is nog op het netvlies gebrand. Nog een paar weken (volgens de natuurlijke planning) en dan weten we wat het is geworden…. EEN BABY!!!!!
Groet, Günther
-
Verloskundige
Vanochtend op tijd bij de verloskundige geweest, alles goed!!
Mijn bloeddruk was nu weer prima, gelukkig maar, want het is zoiets ongrijpbaars en je merkt er verder zo weinig van. Maar nu was het dus goed. Puk is mooi ingedaald en de hartslag was prima.
De pijn in mijn bilspier is zwangerschaps izchias (zo goed geschreven?) en de opgezwollen en pijnlijke vingers horen er ook gewoon bij. "gaat allemaal over na de bevalling"... jaja.. na de bevalling..
Maar goed, ik ben in ieder geval blij dat alles goed is!
Op naar de volgende controle.
Marjolein -
De gang van zaken
Wat doe je nou zo'n dag.. 's ochtends rond half 9 sta ik meestal op om te gaan ontbijten met een kopje thee en yoghurt met muesli. Krantje lezen is dan meestal het eerst dat ik doe. Vervolgens ga ik me aankleden en wat mailen met man/vrienden/collega's.
Dan is het tijd voor iets nuttigs, dat kan zijn boodschappen doen.. iets schoonmaken of opruimen.. wassen of strijken.. kortom iets 'actiefs'. Tussendoor ook nog een kopje koffie en even op de bank.
Rond lunchtijd vaak op de bank tv kijken, dat kan zijn een aflevering van Oud Geld of een andere dvd.
's Middags wisselt het nogal wat ik ga doen. Wel vaak weer rond half 4 met thee en chocola op de bank voor Oprah haha..
Puk doet nog goed zijn best, met name als ik 's avonds rustig op de bank zit wordt ie druk. Maar als ik ga slapen is het meestal wel weer rustig.
Verder merk ik duidelijk dat ie wat aan het indalen is, er komen andere lichamelijke kwaaltjes bij *au*.
Ik ga er maar even vanuit dat het nog een tijdje duurt, want ik merk dat ik anders ga zitten 'wachten' tot er iets gaat gebeuren, en dán duren de dagen toch iets te lang.
Toch is vandaag een bijzondere dag: 37 weken zwanger.. het bevallen 'mag' nu gaan gebeuren.
We zullen zien!
Groet
Marjolein -
Rustig
We zijn alweer een week verder na het bezoek aan het ziekenhuis. En nog steeds wel dikke vingers en pijnlijke gewrichten. Ik probeer maar veel water te drinken en het rustig aan te doen. Zolang ik me verder niet ziek voel, ga ik er vanuit dat het goed gaat.
Gelukkig heeft de zon deze week vaak geschenen, het lijkt dan allemaal een beetje vrolijker, want dat thuis zitten valt echt niet altijd mee. De dagen zijn af en toe behoorlijk lang, ondanks bezoekjes her en der en mailtjes van vrienden en vriendinnen. Waarschijnlijk zit ik toch onbewust ergens op te 'wachten'.
We hebben de tekst voor de kaart gemaakt en gaan vanmiddag even naar de drukker om de kaarten te bestellen en een proefdruk te laten maken.
Ik heb de lakentjes gewassen en gestreken en ga één dezer dagen ook écht de babykleertjes wassen, zodat ook dat klaar is. En omdat de 37 weken in zicht komen, moeten we ook nog even langs de Thuiszorg voor klossen onder het bed. Mag er wel een trampoline naast zetten denk ik, anders kom ik er nooit meer op :-)
Groet!
Marjolein
-
Hoge bloeddruk
Nou, dat waren twee bijzondere dagen.
Afgelopen donderdagmiddag moest ik om 4 uur bij de verloskundige zijn voor een reguliere controle.
En al vrij snel bleek dat mijn bloeddruk te hoog was; 150/90 (voor de kenners). Zelfs na een tweede keer meten bleef het te hoog en dus werd ik doorverwezen voor een controle bij de gynaecoloog in het ziekenhuis.
Vrijdag om half 1 moest ik me melden op de kraam- en verlosafdeling voor een CTG (hartfilmpje) van puk en een aantal bloeddruk metingen van mezelf. Mijn moeder mee voor de gezelligheid. Wel spannend natuurlijk, want als de bloeddruk zo hoog zou blijven zou ik onder controle komen in het ziekenhuis én niet meer thuis kunnen bevallen. De eerste meting was prima.. en de tweede ook.. en zo ging het dus door. Met mijn bloeddruk bleek deze dag niets aan de hand te zijn. Mysterieus!
Ook puk deed het verder prima, hartslag was in orde. Om half 2 een afspraak bij de gynaecoloog voor een echo en bespreken van de resultaten. Uit de echo bleek dat puk een beetje aan de kleine kant was voor het aantal weken, maar nog wel binnen de normen. En dat de navelstreng en de placenta nog prima hun werk deden. Kortom, terug verwezen naar de verloskundige en maar even zien hoe het verder gaat met de bloeddruk.
En nu maar weer rustig aan doen; want hoe hou je een bloeddruk laag?? Vroeger was er nog sprake van een streng zoutloos dieet, maar dat blijkt niet meer nodig te zijn in de huidige tijd.
We zullen zien. Over 2 weken weer op controle bij de verloskundige.
Groet! -
Verlof
Zo, nu bijna een hele week verlof en die is omgevlogen. Dat kwam natuurlijk ook doordat we afgelopen weekend visite kregen en ik daarvoor het huis wat wilde opruimen.
Een aangezien alles nu in een lager tempo gaat (en ik tussendoor écht even op de bank moet zitten) was ik daar wel 3 dagen mee bezig.
Gisteren de 'tol betaald' door volledig total-loss te zijn. Slecht geslapen en alleen maar moe en ellendig geweest. Gelukkig is het vandaag alweer stukken beter!
De weegschaal gaf vanochtend 85 kilo aan; dus dat is nu euh... 14 kilo erbij ongeveer. Ik vind het prima.
Wat minder leuk zijn de dikke vingers en enkels die nu toch wel vervelend worden. Vooral de pijn in de gewrichten van mijn hand vind ik erg lastig.
Gisteravond zijn we naar de partneravond van de zwangerschapsgym geweest, het was erg gezellig en voor de partners vast ook wel nuttig. Toch even wat handvaten voor de bevalling en de periode daarna.
Donderdagavond de info-avond borstvoeding.. nog zoiets. We zullen zien!
Groet -
Verloskundige
Even om een ieder die daar behoefte aan heeft op de hoogte te stellen.
Gistermiddag naar de verloskundige geweest en alles was goed in orde.
Ik heb een mooie 'losse' buik maar stevige baarmoeder.... dusssssssss...
Verder even lekker zitten kletsen over hoe fijn het is als je een nacht goed slaapt en hoe het nu gaat met de harde buiken. En dat ik vooral moet gaan genieten van mijn zwangerschapsverlof. Nou, dat komt goed uit, want dat was ik nou ook nét van plan!
Zal morgen ff op de weegschaal gaan staan en kijken hoeveel ik ben aangekomen. Tevens zal ik nu écht proberen een buik-foto te gaan plaatsen.
Gegroet! -
Update
Even een update. Eerst maar even klagen: ik heb last van worstevingers, mijn buik duwt tegen mijn longen, elke keer als ik me 's nachts moet omdraaien word ik wakker en hoor ik vervolgens Günther ademhalen.. om nog maar te zwijgen over het aantal keren dat ik per uur naar het toilet moet!!!
EN JA, ik begrijp heus wel dat dat 'erbij hoort', maar ik heb nu even de behoefte om te klagen ;-)
Goed, genoeg geklaagd.
Afgelopen weekend zijn we naar Tilburg geweest om toch nog wat carnaval te 'vieren'. Alles in beperkte mate natuurlijk, want echt heel fanatiek ging het niet meer. Dankzij de auto van Tante Jozefien en de flat van Suzanne heb ik nog een redelijk aantal activiteiten kunnen meevieren.
Het was weer gezellig!
Nu nog 4 halve dagen werken, 12 februari zal mijn laatste werkdag zijn en daarna heb ik VERLOF!!!!
Ik hoop echt dat het een beetje mooi weer wordt en dat ik van deze periode kan gaan genieten. Eerst maar op het werk alles netjes afronden zodat ik daar met een gerust gevoel weg kan gaan.
Heb even niet meer te melden.
Groet!
Marjolein -
Minder werken
Vandaag weer een bezoek gebracht aan de verloskundige. 2 weken geleden was al naar voren gekomen dat ik best wel veel last heb van harde buiken en andere pijn in mijn buik.
Daarom moest ik ook 2 weken, in plaats van 3 weken, later terugkomen.
Met Puk is alles prima, een typische '31-weken' baby die netjes met het hoofdje naar beneden ligt (vooral zo blijven liggen dus). Puk zat al aardig hoog, dat merk ik zelf ook wel want af en toe heb ik toch wel wat adem te kort.
Ook de 'cijfertjes' van mij waren goed; gewicht, bloeddruk en ijzergehalte.
Jammer genoeg nog wel steeds last van mijn buik en redelijk resoluut werd mij verteld dat ik dan maar halve dagen moet gaan werken.
"Sommige buiken reageren nou eenmaal heftiger dan andere en we willen niet dat de baby te vroeg wordt geboren".
Dus dat moet dan maar he... Ik ga halve dagen werken, en als gevolg daarvan 6 weken van tevoren met verlof.
Dit houdt in dat ik ineens nog maar 3 ruime weken moet werken in plaats van 5!! Wat een schrik zeg.. 3 weken werken en dan ook nog halve dagen. Eerst maar eens even laten bezinken.
Marjolein -
Kaartjes
Ze liggen in de kamer, de boeken van de drukker met hónderden kaartjes. Geboortekaartjes wel te verstaan. Herinneringen aan het uitzoeken van de trouwkaart komen boven.
Dat was toen erg leuk en we zijn er samen prima uitgekomen. En dat zal deze keer vast weer lukken.
Maar wát een keuze, ongelooflijk.
Toch vallen een heleboel kaarten direct weer af. We zijn niet zo van de cartoons en lieflijke tekeningetjes en het mag wel iets met kleur zijn.
Niet teveel plakwerk achteraf (ziet Günther niet zo zitten in de kraamtijd hihi) en ook niet al te duur natuurlijk. Sommige kaartjes zijn typisch voor jongetjes of meisjes en bij andere kaartjes kan je dat op het laatste moment nog érg creatief oplossen (een strikje in het haar ipv een petje op het hoofd).
Blijven er nog zo'n ... hmmm.... heeeeeel veel over.
Welke kaart het gaat worden blijft nog even een verrassing.
Met mij gaat het verder zijn gangetje. Merk wel dat hele dagen werken best wel zwaar is. Met name aan het einde van de week (zoals vandaag) heb ik het eigenlijk helemaal gehad. Harde buiken schijnen er wel een beetje bij te horen, maar mogen ook weer niet teveel optreden en zijn een teken om het wat rustiger aan te doen.
Hoe dat moet als je op je werk achter je bureau zit, vermelden ze er echter niet bij. Dus vanmiddag maar 3 uurtjes vrij genomen en om 1 uur naar huis gegaan.
Hoop dat het (lange) weekend weer wat rust kan brengen.
Fijn weekend!
Marjolein
-
30 weken!!!!
Vandaag 30 weken zwanger, dat staat voor 3/4 van de zwangerschap oftewel nog maar 10 (!!) weken te gaan.
Vanaf nu is het aftellen in enkele cijfers begonnen.
De 'vraag van vandaag' is toch wel "hoe lang moet je nog", en soms bedoelt men ermee hoe lang ik nog moet werken en soms bedoelt men ermee hoeveel weken zwangerschap er nog resteren. Dus dat probeer ik dan een beetje in te schatten.
In ieder geval zou ik nog 6 weken moeten werken, als alles zo verloopt als gepland.
En dan nog 4 weken verlof vóór de uitgerekende datum 25 maart 2008.
Het gaat nu snel hoor, zeker als ik af en toe een blik in mijn agenda werp en zie welke afspraken we nog hebben.
Maar bijna alles is geregeld, we moeten enkel nog een leuk geboorte kaartje uitzoeken en definitief de namen bepalen. En oh ja, een babyfoon kopen .. en luiers.. dat is het wel denk ik.
Vandaag fijn gelunched met een oud-klasgenoot én vriendin Sacha, het was erg lekker, gezellig en te kort (ondanks de anderhalf uur haha).
Tot de volgende ronde!
Marjolein -
Terug van vakantie
We zijn er weer, na twee heerlijke weken in het bos, moesten we toch maar weer een keertje naar huis.
Onze vakantie is erg fijn geweest, mede dankzij de aanwezige familie en diverse bezoekjes van/aan andere familieleden en vrienden!
Ik heb er enorm van genoten.
Helaas kon ik dit jaar écht niet mee wandelen, na een half uurtje wandelen doen mijn bekkenspieren zo'n pijn dat ik er de rest van de dag last van heb. En dat had ik er nou niet voor over, behalve op 1 januari. Toen kon ik het niet laten en moest en zou ik naar buiten, lekker wandelen. Ik heb het geweten.. een wandeling van 2 uur (!!) door de Kaapse bossen. Heeeel erg gezellig en Cornelie en Günther hebben me er door hun gezellige kletspraatjes en letterlijke duwtjes in de rug doorheen geholpen.
Verder heb ik vooral veel geslapen, gezeten, gepuzzeld en gekletst. De Dr.Denker puzzel van dit jaar gaf genoeg stof om dagen over te praten.
Het kan niet anders dan dat Puk in deze dagen is gegroeid, zoveel rust als ik heb gehouden. Morgen maar eens op de weegschaal gaan staan.
Eenmaal thuis werden we verwelkomd door het Kraampakket van de verzekeraar. Gelukkig zitten er, naast een heleboel noodzakelijke maar ook 'enge' dingen, ook een knuffel-doekje en badlakentje in! En oh ja, een heleboel 'badder-dingetjes' voor ukkepuk: shampoo, badolie, huidolie enz enz enz..
Ik hoop dat als je dit leest, je ook fijne kerstdagen hebt gehad en een leuk oud & nieuw (ondanks de mist her en der).
Dat 2008 je maar mooie dingen mag brengen!!!
Marjolein
-
voorbereidingen
De laatste week voor onze vakantie in Doorn gaat beginnen. En het is altijd een wat hectische tijd omdat het op het werk vaak extra druk is en ik daarnaast voorbereidingen moet treffen voor de vakantie.
Een beetje plannen kan dus geen kwaad.
Afgelopen zaterdag hebben we de box uitgezocht bij Duimeland, een Rocco mét lade in een koloniale bruine kleur. Een mooi boxkleed maakt het helemaal compleet. Omdat we deze box kado gaan krijgen hebben we hem achteruit laten zetten, het bleek namelijk dat op bepaalde boxen een levertijd kan zitten van 3 tot 5 maanden!!!!!
Sinds een aantal dagen heeft Puk besloten dat het leuk is om mij voor de gek te houden. Als ik op mijn rug in bed lig, vaak om nog even tv te kijken, dan lijkt alles rustig. Maar doe ik het licht uit, en draai ik me op mijn zij (anders val ik niet zo makkelijk in slaap) dan gaat ie een feestje bouwen in mijn buik. Op zich lijkt dat wel grappig, maar ik wordt er soms misselijk van én moet ervan naar de wc. Dus maar weer terug op mijn rug, eventueel Günthers hand op mijn buik, tot alles weer rustig lijkt en dan maar opnieuw proberen. Nu al een grapjas die puk ;-)
Marjolein -
Van alles gedaan
Vandaag waren we allebei vrij en hebben we véle nuttige dingen kunnen doen.
Zo zijn we vanochtend naar de verloskundige geweest. Alles was prima, de groei van zowel moeder als baby (lees baarmoeder) gingen volgens planning. De bloeddruk was prima en het hartje klopte er driftig op los.
Even gevraagd waarom ik het idee heb dat ik aan de rechterkant van mijn buik harder groei dan links, maar dat komt dan waarschijnlijk doordat er meer van 'puk' aan de rechterkant ligt.
Een nieuwe afspraak gemaakt op 7 januari 2008, in het nieuwe jaar dus.
Verder zijn we vanochtend gaan kijken bij de mogelijke kinderopvang. We hebben in de planning om onze puk daar in ieder geval één dag in de week naartoe te brengen, en dus gingen we een kijkje nemen. Het zag er allemaal goed verzorgd uit en vooral de flexabiliteit van deze opvang spreekt ons echt enorm aan. Tevens kunnen we er al vanaf half 7 's ochtends terecht, vooral fijn voor onszelf, want dan kunnen we op de 'normale' tijd gaan werken.
We hebben ons dus maar aangemeld, ergens in februari hoeven we dan pas door te geven welke dag het uiteindelijk gaat worden. Ik ben blij dat we dit nu ook hebben kunnen regelen, want spookverhalen over een wachtlijst van 2 jaar...
Verder hebben we onze dag besteed aan het kopen van kerstkaarten, bezoekje aan de dierenarts en een bezoekje aan mijn ouders.
Kortom een productieve dag!
Marjolein -
Zijn gangetje
Zo, al een tijdje niets geschreven. Waarschijnlijk omdat er ook niet zoveel te melden valt.
Puk doet volgens mij prima zijn/haar best om te groeien want ik voel mijn buik elke dag een stukje verder oprekken. Bovendien beweegt ie van harte en kan ook Günther dat nu voelen!
Erg grappig.
Vorige week zijn we nog bij een bijeenkomst van de kraamzorg geweest. Deze bijeenkomst was in combinatie met een voorlichting over bevallen in het ziekenhuis. Iets dat we eigenlijk niet van plan zijn, maar ja.. aangezien 50% van de geplande thuisbevalling toch in het ziekenhuis gebeurd, was het toch wel nuttige informatie!
We hebben er ook nog een mooie knuffelbeer aan overgehouden.
Nu ondertussen al 5 maanden zwanger, de weken komen en gaan ook zo snel. In totaal nog maar een kort aantal weken werken, óók nog eens onderbroken door de kerstvakantie.
Meer niet te melden, tot de volgende keer.
Marjolein -
Hoezo hormonen
Wat een rare week, volgens mij heb ik last van 'de' hormonen.
Ik begrijp mensen niet, zij begrijpen mij niet. Ik moet huilen om van alles en nog wat en dan ook nog eens piekeren over duizend en één dingen.
Mijn collega's vinden het al beter als ik niet meer bel met verzekerden, omdat die gesprekken steeds 'mislopen'. Of ze duren een eeuwigheid, óf ik wordt ongeduldig, óf de mensen aan de lijn gaan zelf huilen..
Het "ben je zwanger of zo" is niet uit de lucht.
Gelukkig kan ik er op dat soort momenten nog wel om lachen.
Op andere momenten helaas niet.
Ik hoop op betere tijden.
Marjolein -
Bezoek verloskundige
Vanochtend hadden we een afspraak voor controle bij de verloskundige. Omdat we deze dag op neefje Tom mochten passen, moest hij maar even mee.
Dit tot grote verwarring van de verloskundigen *haha*.
Verder was alles prima, bloeddruk van 129/83 en in totaal nu 3 kilo aangekomen.
Ik ben nu 20 weken en 6 dagen zwanger.
Het hartje klopte goed, hoewel het voor de stagiaire even zoeken was naar Puk's hartslag (en niet die van mij).
Over 4 weken weer terug komen.
Groet
Marjolein -
Het geheime verbond van ‘moeders’ (een stukje met een knipoog!)
Vaak wordt me gevraagd hoe het met me gaat en er begint zich een patroon af te tekenen in de reacties op het antwoord dat ik geef.
Wanneer een man dit vraagt, en ik geef antwoord dan wordt er vaak even geknikt en begripvol gekeken. Heel af en toe wordt er gerefereerd aan een zwangerschap die ze in hun nabije omgeving hebben meegemaakt.
Wanneer een vrouw dit vraagt, ligt het echter ietsje ingewikkelder.
Het blijkt namelijk dat de vrouwen zijn in te delen in twee groepen: ‘de moeders’ en ‘de niet-moeders’.
En die moeders… die hebben een geheim verbond gesloten volgens mij. Ze zijn natuurlijk oprecht geïnteresseerd in hoe het met mij gaat, maar vervolgens haasten ze zich dit af zetten tegen hun eigen ervaringen: “dat had ik ook.. maar toen” of “dat krijg jij straks ook allemaal nog”... of enkel te antwoorden met “dat hoort er bij”, “dat wordt alleen maar erger”, “wacht maar tot…”
Het wordt nóg extremer wanneer er meerdere moeders bij het gesprek zijn betrokken. Want binnen één minuut gaat het niet meer over hoe het met mij gaat, maar over zwangerschappen, bevallingen en kinderen in het algemeen. Tijdens dit gesprek krijg ik dan af en toe zo’n mysterieuze “je weet nu nog niet waar het over gaat maar wácht maar-blik” toegeworpen. Hoe kan dat toch gebeuren??
En de niet-moeders? Die horen mij aan, vragen door en leven met me mee. Nieuwsgierig naar wat ik allemaal meemaak.
Zal ook ik in maart toetreden tot het geheime genootschap van moeders? En bij mijn niet-moeder vriendinnen hetzelfde gaan doen mochten ze ooit zwanger worden?
De toekomst zal het uitwijzen…
Groet
Marjolein
-
Boekbespreking (vervolg)
We gaan verder waar we gebleven waren in het boekje:”Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt”.
Het is nog niet zover, maar in het boekje aangekomen bij de verloskundige. Wanneer deze te bellen en (vooral) wanneer niet. Heel erg duidelijk allemaal. “Als de weeën om de drie minuten komen.” Alsof er een stopwatch naast het bed ligt. Kleine bijkomstigheid: die moeten ook nog minimaal 1 minuut duren….
Zwangerschapcursussen zijn er ook in vele aantallen en soorten, variërend van de pufcursus tot de KOK-curcus (Kind Op Komst). Zelf bedacht, maar het zou zo maar kunnen. De mannenavond schijnt heel apart te zijn: samen met mede-vaders-in-spee onder leiding van een pufjuf gezellig pff…..pff…...pfffffff puffen. Ben benieuwd…………………………….
wie die andere vaders zijn ;-)
Namen zijn ook een heikel punt. Ga je vernoemen en zo ja, naar welke opa/oma. Dus in onze eenvoudige wijsheid maar besloten om dat NIET te gaan doen.. Sorry Wim, Peter, Lenie en Annemiek. Maar zo zal jullie kleinkind dus niet gaan heten.
Hoe krijg je mij onder tafel van het lachen?? Lees dit eens: dit komt uit het boekje van Kluun.
Niet lollig doen. Dus geen Arie, Piet of Hansje als je onverhoopt een dochter krijgt, geen Winston, Mohammed of Nelson als u vermoedt dat uw kind blank wordt en geen Sjors, Harrie, Frits, Trees of Bep als u en uw vrouw Surinaams of Antilliaans zijn. (Wilt u toch een geinige naam? Ga naar de dierenwinkel, neem een cavia en noem die Van Zuipenstein of Kill Bill, koop een witte muis en noem die Blackie, schaf 2 goudvissen die Elvis & Beavis, Frank & Mirella of De Mounties gaan heten of leef u helemaal uit, bestel een schildpad en geef hem/haar de naam Zoef! Lachen!!!!)
Volgende keer: dingen die je beter niet kunt zeggen tijdens de bevalling. ‘K lig nu al dubbel……
Groet, Günther
-
de 20-weken echo
Gisteren, 31 oktober, zijn we voor de 20-weken echo geweest.
Ruim op tijd vertrokken we uit Winschoten, om vlak voor Groningen in een gigantische file terecht te komen. Zal je altijd zien, sta je eens op tijd, staat er file voor de stad.
Op diverse manieren hebben we geprobeerd de file te omzeilen, maar het mocht niet baten.. we zouden te laat komen.
Toen Günther belde om te zeggen dat we later zouden zijn, bleek er nog een stel uit Winschoten te moeten komen en die hadden ook al gebeld.
Gelukkig deden ze niet erg moeilijk en konden we gewoon komen.
Om kwart over 9 waren we eindelijk ter plaatse, we mochten direct doorlopen en plaatsnemen op de bank.
Alles was goed, nou ja: "lijkt normaal" zoals ze dat omschrijven.
Een mooi rond hoofdje, 2 oogjes met lens, een neusje, boven- en onderkaak, gesloten rug, hartje dat het prima doet, 2 niertjes een maagje en een blaas, en de voetjes waren ook prima in orde. Al met al leek alles goed dus, heel fijn om te horen.
Ukkepuk weegt nu 306 gram, daar moet de komende weken nog heel wat bijkomen.
Puk wilde niet echt meewerken, lag lekker maar ongunstig. Bewoog handjes en voetjes volop. Het hoofdje helemaal achterover in de nek. Lief hoor..
We kregen een nieuwe echo foto mee en een brief voor de verloskundige. Dat was het alweer..
Marjolein
ps: doe mee aan de quiz, en benoem de diverse onderdelen op de echo foto (zie fotoalbum) -
20-weken echo
Morgen, woensdag 31 oktober, gaan we voor de 20-weken echo (SEO) naar het Verloskundig Centrum Vita in Groningen.
Puk is nog geen 20-weken, maar dit Structureel Echoscopisch Onderzoek doen ze rond de 20 weken, dus dat kan nu wel.
Het is geen pretecho maar ze doen onderzoek naar lichamelijke afwijkingen en kijken naar de ontwikkeling van de organen. Ook kijken ze of Puk genoeg groeit en of er voldoende vruchtwater is.
Al met al toch nog wel spannend. We gaan er dan wel vanuit dat alles in orde is, maar je weet natuurlijk maar nooit.
We krijgen ook een nieuwe echo foto, met een beetje geluk staat deze morgen op de site.
Tot dan,
Marjolein -
grootte
Puk is nu tussen de 20 en 22 centimeter groot en laat zich al steeds meer voelen.
Wanneer ik nu voorover buig om iets uit mijn tas te pakken of mijn schoenen dicht te doen begin ik steeds meer te merken dat er iets 'tussen' zit, het voelt niet meer zo prettig.
Gelukkig kan ik in bed nog wel even lekker op mijn buik liggen, maar lang hou ik dat niet meer vol.
Verder loop ik om de haverklap naar de wc. Er zijn soms periodes dat ik in één uur wel drie keer moet plassen!!!
In de babykamer hebben we de afgelopen weken niet veel meer gedaan, dit met name omdat we in de weekenden geen tijd hadden.
Hopelijk kunnen we binnenkort de deur en de radiator verven, dan is het verf-werk écht klaar.
Gisteren heb ik bij de Hema de eerste kleertjes gekocht. Aangezien de kraamzorg ons een hele lijst heeft bezorgd met dingen die we 'moeten' hebben, leek het me verstandig hier maar eens mee te beginnen.
Rompertjes hebben we danzij schoonzus Kirsten genoeg, maar bovenkleding is een ander verhaal.
Wel moeilijk om neutrale kleertjes te vinden, die dan ook weer niet té saai mogen zijn.
Maar het begin is gemaakt, twee shirtjes een broekje en een pyjama.
Tenslotte heb ik de aanmelding voor de zwangerschapsgym binnen, waarschijnlijk beginnen we 17 december.. dat lijkt nog érg ver weg. Ik hoop dat het een leuke groep is, het lijkt me in ieder geval grappig om andere zwangeren te ontmoeten die ongeveer net zo ver zijn als ik.
Groet!
Marjolein -
hét weekend en daarna
Zo, we zijn weer terug na een bliksembezoek aan maranello, italië. Het was leuk om alle internationale vrienden weer te ontmoeten en hiermee heerlijk te eten en drinken. En natuurlijk de spectaculaire overwinning van Kimi Raikkonen. We zaten met 500 man in een bioscoop zaal, midden in het centrum van Maranello en het werd een onvergetelijke happening.
Wederom waren we in Maranello op het moment dat het wereldkampioenschap werd beslist. Super..
En nu weer thuis, het reizen viel niet mee. Het zit toch niet zo lekker meer in de auto en hoewel we al om 8 uur weer in Winschoten waren slaat de vermoeidheid nu toch echt toe.
"puk" schijnt zich er echter niets van aangetrokken te hebben en beweegt naar hartelust. Het lijkt erop dat Miru, onze poes, het laatst ook voelde want ze sprong geschrokken overeind toen ze bij me lag.
Binnenkort gaan we weer verder met de babykamer en zullen we ook weer wat foto's op de site zetten.
Uit Maranello hebben we nog een ferrari shirtje meegenomen én van Geri uit Ierland kregen we een leuk slabbetje!
Groet,
marjolein -
verloskundige
Vandaag zijn we opnieuw bij de verloskundige geweest. Een nieuw gezicht, want de vorige twee keren hadden we steeds de 'vakantiekracht'.
Nu ééntje van de vaste medewerkers + een stagiaire.
De bloeddruk en het gewicht werden gemeten en genoteerd (jaja toch echt een paar kilo erbij).
En vervolgens werd op de bank de grootte van de baarmoeder bevoeld én de harttonen van de baby beluisterd. Alles was in orde en binnen de kortste keren stonden we weer buiten.
Niet zónder een afspraak te hebben geregeld voor de 20-weken echo bij de verloskundige praktijk in Groningen. En niet zonder een afspraak te maken voor de volgende keer.
Bij de 20-weken echo bestuderen ze de baby van top tot teen om te controleren of alles erop en eraan zit en of alle organen doen wat ze moeten doen. Deze controle gaat plaatsvinden op 31 oktober, we krijgen dan ook een nieuwe echo-foto, ben benieuwd hoe Puk er dan uitziet!
Marjolein -
S#x tijdens de zwangerschap
....................................................................................................................
....................................................................................................................
Grapje schat, ik heb niets te klagen.
Later meer uit "Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt" van Kluun.
Gr, Günther
-
broertje of zusje??
Vorige week zaten we te eten bij mijn ouders met onder andere mijn neefje Niels (6 jaar) en nichtje Anouk (4).
Niels kijkt mij aan en zegt ineens 'volgens mij krijg jij een broertje'..
Waarop Anouk niet kan achterblijven en roept 'nee hoor, jij krijgt een zusje'.
Het duurde even voor ik in de gaten had wat ze bedoelden. Ze hebben zelf sinds april een broertje: Tom, en voor hun was het gesprek over een broertje of zusje heel normaal.
Dus dit gesprek hebben ze vrolijk voortgezet nu ze in de gaten krijgen dat er echt een baby in mijn buik zit.
lief hoor
Marjolein
-
Help......
Help, ik heb m’n vrouw zwanger gemaakt!
Niet de noodkreet van een aanstaande vader, maar van een boekje geschreven door Kluun. Zou hem zelf nooit kopen, dus ook niet gedaan. Een cadeautje van m’n lieve zus(je). Elke vader in spee moet hem lezen (volgende de Viva), dus ook ik. En aldus geschiede.
Het begint al met de 1e pagina: “voor alle vrouwen die ooit een kind hebben gedragen en gebaard, in het bijzonder mijn moeder”. En waarom zou ik dan dit boek moeten lezen??
Maar goed, toch maar verder gelezen. Je weet maar nooit of er iets anders aan nuttige dingen in staan.
Net als alle andere vaders in spee die dit gelezen hebben, word ook ik gefeliciteerd met m’n mannelijkheid. Want het is mij/ons gelukt om zwanger te worden. Hoofdstuk 2: de Basisregels hoe om te gaan met een zwangere vrouw. Oosterse vechtsporttechnieken en woestijnpolitiek. Of in normale taal: meeveren en rustig afwachten. Probeer dat dus maar in praktijk te brengen, wanneer nodig natuurlijk.
En dan pagina 14: begin van het hoofdstuk over de conceptie, yeah right. Of we dat nog nodig hebben op dit tijdstip. Maar wat nog veel erger is: MIJN LEVEN HOUDT OP!!! Althans, dat vind Kluun van zijn eigen situatie. Tot nu toe valt het mee, maar ook dat zal hij zelf gedacht hebben als je nog “maar” 16 weken zwanger bent…
Ook het bedenken van een “werktitel” hoort erbij. Niet zoals Kluun de ongeboren vrucht “Lassie” noemen (naar de grootte van de vrucht op een bepaald ogenblik) maar die van ons heet “Puk”. En dat tot ergens eind maart volgend jaar….. Vandaar ook Puk’s website. Zelfs nu al hebben wij niets te zeggen; alles voor de kinderen ;-)
Daarna de deceptie van de huisarts: “U bent zwanger, gefeliciteerd. We schrijven het op”. That’s it v.w.b. de huisarts.
De vraag die (bijna) iedereen stelt: weten jullie al wat het wordt?? Ja, een baby, maar daar houdt het voorlopig ook op. Dus nee, we weten het nog niet. En ik hoef het ook (nog) niet te weten. Misschien later als ik groot ben…….
Later meer.
Greetz, een trotse vader (in spee).
-
weken of maanden???
In het 'voor-zwanger-zijn tijdperk' dacht ik dat een vrouw 9 maanden zwanger zou zijn. Dus als ik vroeg hoe ver iemand was, vond ik het wel eens lastig als ik een antwoord in weken kreeg in plaats van maanden.
Want wat moet je dáár nou mee?
Maar nu ik zelf zwanger ben, betrap ik me erop precies hetzelfde te doen. Je leert immers al heel vroeg in de zwangerschap in weken te rekenen. Je vermoedelijke bevallingsdatum bijvoorbeeld: 40 weken ná je laatste menstruatie.
Hoe ver is de baby gegroeid? Zoek het maar op in een boek, het gaat altijd in weken en nooit in maanden.
En wanneer men vraagt 'hoe ver ben je nu' lepel ik zo het aantal weken op.
Opmerkelijk hoe snel je je aan zoiets aanpast!
Marjolein -
Buik
Jouw lichaam
Vanaf nu beïnvloed het hormoon progesteron je zwangere lijf. Door dit hormoon worden je botten en gewrichten weker. Maar ook je hersenen waardoor je af en toe een beetje afwezig bent en je je moeilijker kan concentreren.
Baby
- 16 cm en 135 gr
- Je baby heeft nu wimpers en wenkbrauwen
WAT??? 16 centimeter?
Dinsdag 9 oktober ben ik 16 weken zwanger en dan zou de baby 16 centimeter zijn.
Waar zit dat dan vraag ik me wel eens af als ik vertwijfeld in de spiegel kijk.
Tuurlijk groeit mijn buik wel, maar niet zo heel erg veel. Mijn spijkerbroek zit 's avonds wat te strak en ik zie en voel toch al een ware bobbel.
Maar 16 centimeter?? Pak er maar een lineaal bij, dat is toch al een behoorlijk stukje. En de komende tijd komt er elke week bijna 2 centimeter bij. Ik ben benieuwd hoe lang die broek nog past...
Gelukkig heb ik met vriendin Lydia al 2 mooie 'positie-broeken' gekocht. Mocht het dan echt zover zijn, dan kan ik daar fijn van genieten.
Marjolein -
Eten
De onderstaande basisvoeding is gemiddeld per dag nodig tijdens de zwangerschap:
Brood: 6 sneetjes (205 gram)
Aardappelen, rijst, pasta of peulvruchten: 4 stuks of 4 opscheplepels (200 gram)
Groente: 4 opscheplepels (200 gram)
Fruit: 2 stuks (200 gram)
Zuivel: 400 ml melkproducten en 20 gram (1 plak) kaas
Vlees(waren), vis, ei en vleesvervangers: 100-120 gram (gaar gewicht)
Halvarine, margarine, bak- en braadproducten: 40 gram
Dranken: 1,5 liter
Aldus het Voedingscentrum op hun website. Wat een ongelooflijke hoeveelheid eten denk ik elke dag weer. Dat voor iemand die vóór de vakantie nog fanatiek aan het SB-en was (Sonja Bakker voor de outsiders).
En daar komt dan nog eens bij dat op het moment dat ik eten ruik, met name bij het avondeten, ik prompt geen trek meer heb.
Ik wéét wel dat ik wat moet eten, en dat doe ik dan ook trouw.. maar echt lekker vind ik het niet.
Neeeee dan liever marsepein of chocolade kruidnootjes. Deze zijn inmiddels weer volop verkrijgbaar hmmm ...
Of tosti's met veel kaas, of gebak van al die jarigen op het werk, of of of..
Maar ja, mijn schrikbeeld om straks als kamerolifantje door het leven te gaan houdt me tegen om echt helemaal los te gaan. Gelukkig maar.
Is sonja toch nog ergens goed voor geweest.
Marjolein -
onze eigen site
Het is gelukt, we hebben onze eigen site. Omdat we blij zijn met de zwangerschap en daarvan zoveel mogelijk mensen op de hoogte willen houden, hebben we besloten deze website in het leven te roepen.
Maar wat moet ik er nou opzetten.. er is de afgelopen weken zóveel gebeurd.
Zo hebben we al 2 echo's gehad en zijn we ook al twee keer op controle geweest.
Alles was beide keren goed: bloeddruk, gewicht, de uitslagen van het bloedonderzoek.
Met mij gaat het wel redelijk. Na een aantal weken met véle pukkels (dacht dat die weg zouden gaan), pijnlijke borsten, pijn in mijn heupen en heel erg moe gaat het nu beter.
Jammer genoeg heb ik nog wel veel hoofdpijn, welke mede wordt veroorzaakt door onzekere tijden ivm mijn baan. Tijdelijk werk ik nu 2 uurtjes minder op een dag en dat bevalt me prima.
Net een hoofdpijn-vrij-weekend achter de rug, dus wie weet helpt het.
We proberen overal van te genieten, maar de dagen worden zo weken en voor je het weet ben je 14 weken zwanger!!
Maar goed, ik zal proberen het dagboek te blijven vullen, hoop dat je er van gaat genieten.
Liefs
Marjolein